Autisme en seks: Waarom is het nog een taboe?

door Gina

Er wordt weleens gedacht dat mensen met het autismespectrumstoornis (ASS) minder interesse hebben in romantische en seksuele relaties. Het is dan ook een combinatie dat nog weinig besproken wordt, zowel in media als in real life. Hoog tijd om deze stilte te verbreken.

Seksuele ontwikkeling

Dat mensen met autisme weinig tot geen seksuele of romantische behoeftes hebben is absoluut niet waar – uit onderzoek blijkt dat een heleboel mensen met ASS een relatie hebben of zouden willen hebben. Wij gingen in gesprek met psycholoog en autismespecialist Wilma, en ook zij laat weten dat het in real life héél anders is: “Wat je ziet in de praktijk is dat de seksuele ontwikkeling van mensen met autisme op precies dezelfde manier verloopt als mensen die neuro typisch zijn. Men bereikt op hetzelfde moment mijlpalen en begint op hetzelfde moment met soloseks. Je merkt dat als je zelf in gesprek gaat met mensen met autisme dat zij dezelfde seksuele ontwikkeling doorlopen, alleen kunnen zij tegen andere dingen tegenlopen zoals prikkelverwerking of problemen in de communicatie.”

Struikelblokken

Dat de seksuele ontwikkeling hetzelfde is, is dus een feit. Toch kunnen mensen met ASS wel tegen struikelblokken aanlopen. Dit verschilt per persoon – zo is de een gevoeliger voor prikkels dan de ander. Autisme-ervaringsdeskundige Kim*: “Autisme is een spectrumstoornis, waardoor niet iedereen hetzelfde is en hetzelfde ervaart. Wel is intimiteit voor mensen met autisme niet altijd prettig. Bij overprikkeling door bijvoorbeeld werk of andere dingen gedurende dag kan aanraking onprettig zijn. Daarnaast is de combinatie van autisme en onverwachtheid denk ik nooit goed. Duidelijkheid en zekerheid is fijn en non-verbale signalen zijn niet altijd te begrijpen, waardoor daten en flirten soms lastig kan zijn.”

Rain man

Toch neemt dit niet weg dat liefde en seks geen rol spelen in het leven van mensen met autisme. “Ik merk dat er nog veel vooroordelen heersen. Ondanks het feit dat autisme veel media-aandacht krijgt en dat veel mensen laten weten dat zij op het spectrum zijn, zie je nog steeds een soort stereotype Rain Man idee”, laat Wilma weten.

Rain Man is een film uit 1988 waarbij de hoofdrolspeler autisme heeft. De film kreeg ontzettend veel aandacht en heeft daardoor invloed gehad op de beeldvorming van autisme. “Het vooroordeel van het Rain Man type autisme is dat zij geen behoefte hebben aan sociaal contact of dat het überhaupt niet mogelijk is om met ze in contact te komen”, aldus Wilma. “Terwijl ik weet dat er veel mensen met autisme zijn die prima in het sociale leven kunnen functioneren, een partner hebben en getrouwd zijn. Maar andere mensen weten dat gewoon niet.”

Taboe verbreken

De beste manier om het taboe te verbreken en de beeldvorming van autisme te nuanceren is erover praten. Niet alleen in de media, maar ook in het onderwijs. “Ik heb heel leuke cliënten met een gezin, met kinderen, met een partner. Een documentaire als ‘Mijn vriendin heeft autisme’ wat momenteel op YouTube staat zijn perfecte voorbeelden om te laten zien hoe autisme er ook uit kan zien”, vertelt Wilma.

*Er is gebruik gemaakt van een anonieme naam.

Lees meer over taboes:

Een negatieve zwangerschapstest: waarom is het nog een taboe?

Mannen en sekstoys: waarom is het nog een taboe?

Health: het taboe op HPV

Beeld: Pexels | Bron: Adolescente jongens met autisme, seksualiteit en relaties van Jeroen Dewinter

Dit vind je ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy