By 

Sexy verhaal: Speeddaten met een twist


Misschien helpt het als ik nog een biertje ga halen. De mensen hier zijn echt vreselijk. Allemaal zo uit de hoogte, en toen ik om bier vroeg, keken ze me allemaal aan alsof ik net een heel vies woord had gezegd. Iedereen om mij heen staat met een wijnglas in de hand en ze hebben het allemaal over intelligente onderwerpen als politiek en het effect dat de Brexit op de wereldeconomie gaat hebben. Of zoiets. Ik luister niet eens, maar knik af en toe als het lijkt alsof iemand mijn mening wil weten.

Ik kon niet wachten tot ik bij hem in de buurt zou komen.

Wat een drama. Verena heeft het goed bekeken. Nadat ze me eerst twee weken aan mijn hoofd heeft gezeikt over dat ik me ook in moest schrijven, belde ze me vanochtend op dat ze ziek was. Ziek! Maar dat ik zeker weten moest gaan. ‘Je krijgt er echt geen spijt van! Het is geweldig.’ Het klonk in eerste instantie ook helemaal niet verkeerd. Een soort speeddate, maar dan anders. Een stuk vrijer. Gewoon een groep mensen bij elkaar die van gesprekspartner wisselen als er een belletje gaat. Alleen heb ik inmiddels al zes belletjes gehoord en lijkt iedereen gewoon door te praten en de belletjes niet eens te horen. Niemand wisselt, of het moet een leeg glas voor een vol zijn. En volgens mij zijn dit mensen die elke maand komen, elkaar al door en door kennen, en heeft dit helemaal niets meer met daten te maken. Een uur geleden, toen ik mijn jas op de daarvoor bestemde plek achter liet en de grote zaal naar binnen liep, leek het veelbelovend. Binnen een minuut had ik al de aandacht van een leuke jongen, die me leek op te vreten met zijn ogen, en naar me knipoogde. Ik kon niet wachten tot ik bij hem in de buurt zou komen. Op dat moment dacht ik dat het systeem met de belletjes zou werken.

Toen ineens was hij weg. Ik weet niet waarom ik teleurgesteld was, want meer dan een beetje oogcontact hadden we niet gedeeld, maar toch. Nog een half uur. Hoogstens. Dan ga ik op zoek naar mijn jas, en vertrek ik hier. Om nooit meer terug te komen. Eerst bier. In gedachten verzonken loop ik naar de geïmproviseerde bar. Ook zoiets. Er staan studenten achter de bar, met een wit hemd en een stropdas. Nou vráág ik je. Waarom zou de barkeeper een stropdas nodig hebben? Dat zegt wel iets over het bekakte balletjesvolk dat hier rondloopt. Met hun wijntjes. Ik app snel naar Verena en wacht tot ik aan de beurt ben. ‘Ik haat je, dat je me dit aandoet. Wat een vreselijke lui.’ Het duurt niet lang voor ik antwoord krijg. ‘Je moet ook niet naar die lui kijken, het personeel! Daar moet je je pijlen op richten. Snap jij dan helemaal niets?’

Pure seks. Dat is wat hij is.

En dan kijk ik op. Recht in de ogen van de jongen die in het begin mijn aandacht trok. ‘D… Doe maar een… b…b…biertje’ stotter ik, compleet van mijn stuk gebracht dat hij daar ineens voor mij staat, en de meest oogverblindende glimlach heeft die ik ooit heb gezien. Pure seks. Dat is wat hij is. Zwart kort haar met grijze ogen, en zijn spieren zijn duidelijk te zien onder het witte hemd. Ook al zijn de knoopjes dicht, ik kan een zweem van borsthaar zien, omdat de krulletjes tegen het strakke hemd drukken. Ik wil hem aan zijn stropdas naar me toe rukken, mijn tong in zijn mond steken en hele vieze dingen met hem doen. Met een grijns zet hij het bier voor me neer. ‘Eindelijk, iemand die weet wat écht lekker is.’ De verbazing moet van me af te lezen zijn dat hij weet wat er in mijn hoofd omgaat. ‘Het bier,’ zegt hij lachend. Shit. Ik schraap mijn keel en er vliegen honderd zinnen door mijn hoofd. Flirterige zinnen, zinnen die eigenlijk niet kunnen. Uiteindelijk is het ‘Ik vind jou wel lekker’, die mijn mond verlaat. Misschien had ik het beter bij cola kunnen laten. Misschien had ik beter thuis kunnen blijven. Misschien… Is het nu te laat om daarover na te denken. Ik draai me zo snel om dat ik bijna over mijn eigen benen struikel, en het bier klotst over de rand van het glas, over mijn schoenen. Meteen komt hij achter de bar uit met een doekje. ‘Wacht, ik ruim het wel even op.’ Voor ik iets kan zeggen zit hij op zijn knieën voor me op de grond en veegt met grote halen over de vloer, voor hij zich omdraait en mijn voet vastpakt. ‘Niet doen, ik maak je broek vie…’ Hij kijkt in mijn ogen als hij met het doekje over mijn schoen veegt, en ik voel zijn vingers over mijn enkel strelen. Mijn voet staat op zijn bovenbeen en inmiddels trekken we flink de aandacht van de andere aanwezigen, die ons met duidelijke afkeer staan te bekijken. ‘Loopt u maar even mee mevrouw, dan kunt u uw schoen uitdoen en kunnen we hem makkelijker schoonmaken.’ Ik zou alles doen om hier weg te komen, dus ik volg hem. Een andere student in een wit hemd staat klaar om de bar over te nemen, en ik loop achter deze aan, tot hij door een grote deur gaat en we ineens in een keuken staan.

‘Doe die schoen maar even uit,’ zegt hij en steekt zijn hand uit. Als ik per ongeluk zijn vinger raak met de mijne als ik de schoen aan hem geef, knettert het tussen ons. Met een vloeiende beweging hijst hij zichzelf op het chromen aanrecht en laat water over de buitenkant van mijn schoenen lopen. Eigenlijk kijkt hij helemaal niet naar mijn schoen maar des te meer naar mij. ‘Ik denk dat het nu wel schoon is’ mompel ik, als ik hij plotseling mijn schoen in de spoelbak laat vallen. ‘Kom eens dichterbij?’ Mijn benen willen niet bewegen, en mijn voeten zetten de paar stappen niet die nodig zijn om bij hem te komen. Als ik slim ben, draai ik me om en ga ik nú weg. Hij is zo vreselijk lekker, maar hij is ook jong, en… Ik verlies mijn evenwicht door een onverwachte ruk aan mijn arm, waardoor ik met mijn rug tegen zijn borst aan val en mijn billen de keukenkastjes raken. ‘Er was meteen iets toen je binnenkwam. Dat voelde jij toch ook?’ Ik zou het moeten ontkennen en maken dat ik wegkom. Toch doe ik het niet. Ik weet wanneer ik verloren heb en dit was al een verloren zaak toen ik mijn jas ophing. ‘Je verveelde je dood en ik zag het wel, hoe je ogen door de zaal gleden, op zoek naar die jongen die naar je knipoogde. Ik heb je de hele tijd in de gaten staan houden, en je was teleurgesteld.’ Hij heeft een zachte, prettige stem met een beetje een rauw randje. Een stem die van die 06-lijn bandjes zou kunnen inspreken, als vrouwen dat soort lijnen zouden bellen. Succes, én natte slipjes verzekerd.

Als een volleerd ballerina draai ik me op mijn tenen om en druk ik mijn lippen op de zijne.

Als hij met het puntje van zijn tong over de rand van mijn oor gaat en mijn hals kust, sluit ik mijn ogen. Ik had toch wijn moeten drinken. Dan zou ik hier nu niet zo verkrampt en stijf met mijn ogen dicht, en één koude voet staan te wachten wat zijn volgende stap zou zijn. En dan denk ik ‘Wat kan het mij ook schelen!’ Als een volleerd ballerina draai ik me op mijn tenen om en druk ik mijn lippen op de zijne. Dan ben ik maar een cougar, niemand die er last van heeft behalve hij misschien.

Zijn handen graaien naar wat hij ook maar te pakken krijgt en hij drukt me zo hard tegen zich aan dat hij de adem uit mijn longen perst. Zijn tong draait woest langs de mijne, en mijn slipje is meteen doorweekt. Ik wil deze jongen, en ik wil hem nú. Eindelijk kan ik doen waar ik al de hele tijd van droomde. Zijn stropdas om mijn hand wikkelen, en hem vasthouden terwijl ik hem zoen tot hij me ademloos van zich af duwt. ‘Ik wil je heel graag over je hele lichaam zoenen, en je zo hard nemen dat je zwetend smeekt of ik alsjeblieft kan ophouden, maar het is hier niet bepaald de plaats voor om het te doen. Er kan elk moment iemand binnenlopen en dan sta je voor lul.’ Aan de bult in zijn broek te zien ben ík niet degene die zich daar druk om moet maken, maar ik snap wat hij ermee wil zeggen. Deze industriële keuken met de koude oppervlakken is ook niet echt wat ik in gedachten had, want lekker liggen zit er hier niet echt in. ‘Jij, ik, bij mij thuis over twee uurtjes, een diner bij kaarslicht, en een lekker glas wijn?’ Hij schudt de laatste waterdruppels van mijn schoen voor hij weer voor me knielt om mijn voet in de schoen te helpen. Hij kijkt smekend en afwachtend omhoog. ‘Maak er bier, pizza en een goede beurt van, en we hebben een deal.’ Als ik vijf minuten later met een afspraak voor over twee uur, en een ietwat vochtige schoen de keuken uit loop om mijn jas te halen, kan ik het niet laten om te lachen. Af en toe heeft Verena toch best goede ideeën.

 

Beeld: Pinterest

 

Tamara
About me

Ik ben Tamara, en ik schrijf al sinds mei 2016 verhalen voor deze site. Hopelijk geniet je ervan! XXXX Tammy

YOU MIGHT ALSO LIKE

oud en nieuw verhaal
Sexy verhaal: Het Oud & Nieuw-feest deel 2
January 01, 2019
oud en nieuw alicia
Sexy verhaal: Het Oud & Nieuw-feest deel 1
December 31, 2018
oud en nieuw sexy verhaal
Sexy verhaal: De klap op de vuurpijl
December 30, 2018
kerst-hitsig
Waarom je rondom Kerst extra hitsig bent
December 28, 2018
kerstborrel
Sexy verhaal: De kerstborrel
December 23, 2018
sexy verhaal
Sexy verhaal: Begluurd door de buurman
December 12, 2018
sexy verhaal
Sexy verhaal: Van het gala naar een privéfeestje
December 02, 2018
sexy verhaal
Sexy verhaal: Een vreemde in het café
November 28, 2018
sexy kantoor verhaal
Sexy verhaal: Een spannende eerste werkdag
November 14, 2018

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *