Sexy verhaal: Knappe vreemdeling in de trein

door Alicia

Het regende hard. Amber liep door de plassen regenwater van haar auto richting het station. Ze baalde dat ze haar suède laarsjes aan had en hoopte dat deze het opspattende water zouden overleven. Net op tijd haalde ze de trein. Eerste klas, dat was iets wat ze zichzelf gunde. Een troost voor het noodzakelijk reizen met de trein. Met de auto door de file naar de binnenstad van Amsterdam was ook geen optie. Anderhalf uur duurde de reis, elke ochtend en elke avond. De opdracht die ze had om tijdelijk te werken als hoofdredacteur voor een hip, nieuw magazine, wilde ze niet laten lopen vanwege de reistijd. Ze zette haar paraplu weg, trok haar jas uit en nestelde zich op de stoel. Uit haar tas pakte ze een reismok gevuld met warme versgemalen koffie van thuis.

Diep verzonken in de tekst op het scherm van haar laptop had ze hem niet zien binnenkomen. “Is deze plaats vrij?” vroeg een zware mannenstem. Amber schrok en keek op naar een adembenemende man. Lang en ogenschijnlijk sterk. Haar lijf reageerde al op zijn aanwezigheid voor haar verstand het door had. Dat is het mooie aan het lichaam, het liegt niet.

Haar bloed stroomde sneller en haar wangen kleurden rood.

“Uh, natuurlijk”, stamelde Amber onhandig. Ze keek rond de coupé en ze zag dat er genoeg plekken vrij waren. Toch koos deze man om naast haar te gaan zitten. Hij is het type man dat kiest en niet gekozen wordt. Op de smalle zitjes raakte zijn been de hare. Ze slikte. Door zijn pantalon voelde ze zijn harde beenspieren. Haar bloed stroomde sneller en haar wangen kleurden rood. Amber haatte het als ze bloosde, haar lichaam bekende letterlijk kleur en ze kon daar helemaal niets aan doen. In een dappere poging niet te laten merken welk effect zijn aanwezigheid op haar had, las ze verder.

“Je koffie ruikt lekker”, zei hij uiteindelijk. Amber dwong zichzelf van haar scherm op te kijken. Blauwe ogen keken haar vriendelijk en toch dwingend aan. Het leek alsof hij haar wilde doorgronden en wilde beoordelen welke kans hij maakte bij haar.

Amber antwoordde zo beleefd mogelijk: “Dank je, dit heb ik van thuis meegenomen. Het smaakt een stuk beter dan de oploskoffie die ze in deze trein serveren.”

“Dat ben ik met je eens, daar zal ik het wel mee moeten doen vandaag vrees ik”, zei hij terwijl hij haar net iets langer aankeek dan noodzakelijk was. Gevangen door zijn blik voelde Amber een tinteling in haar onderbuik die doordrong tot haar schaamlippen. Haar slipje werd nat, van alleen zijn blik.

Ze wist dat hij het wist. Dit soort mannen weten precies hoe vrouwen op hen reageren. Vandaag had hij haar gekozen als zijn prooi. “Je mag wel een slokje”, zei ze. Enigszins verbaasd over haar eigen antwoord deelde Amber haar koffie. Ze proefde zijn speeksel en hij de hare. Deze simpele handeling met hem had iets intiems en voelde als verraad.

De trein denderde door, passagiers stapten in en uit maar ze leken het beiden niet te merken. Pratend over niets bijzonders dronken ze de koffie. Amber hunkerde zo naar zijn aanraking dat het bijna pijn deed. Stiekem hoopte ze dat hij zijn hand op haar been zou laten rusten. Maar dat deed hij niet, natuurlijk niet. Dat kon hij niet maken. En zij zou het zeker niet doen. Hij zat net dichtbij genoeg zodat het niet opdringerig was, maar Amber voelde wel zijn warmte. Ze schaamde zich voor de fysieke reactie die hij haar, bewust of onbewust, ontlokte.

Twee stations voordat Amber op het Centraal Station was, stapte hij uit. “Bedankt voor de koffie”, zei hij en hij raakte haar arm aan. Heel kort maar net genoeg. Haar adem stokte en even leek de wereld stil te staan. Hij vertrok en het kostte Amber moeite haar teleurstelling te verbergen.

Eindelijk kon ze weer normaal ademhalen. De energie die deze man uitstraalde was heftig en vermoeiend. Ze had even de tijd nodig om het bloed weer naar haar hersenen te laten stromen voordat ze aan haar werkdag kon beginnen.

Ze fantaseerde over zijn grote handen op haar stevige borsten.

Toen Amber die avond na een lange dag thuiskwam zat Dave trouw op haar te wachten. De kaarsen stonden aan en een glas rode wijn stond klaar. Daarom hield ze zo van hem, Dave wist wat ze nodig had. Ze gingen samen naar bed en eindelijk kon Amber de spanning kwijt die ze die ochtend voelde. In het donker kroop ze op haar man en begon hem te berijden. Haar gedachte dwaalde af naar de onbekende, mooie man uit de trein. Ze dacht aan hem, aan zijn blauwe ogen en zijn heerlijke geur. Ze dacht aan zijn speeksel op haar mok. Het wekte het geile gevoel van die morgen op. Het stimuleerde haar door de gaan. Steeds wilder neukte ze Dave terwijl ze dacht aan hem, aan zijn pik die haar opvulde. Ze fantaseerde over zijn grote handen op haar stevige borsten. Hoe hij haar zou nemen: ongecontroleerd en vol overgave. Ze zouden beiden weten dat het eenmalig was. Ze zou hem onbeperkt toegang verschaffen tot haar lichaam en hij zou daar gretig gebruik van maken. Bij die gedachte kwam ze klaar, sneller en heftiger dan Dave van haar gewend was. Maar hij zei niets. Buitenadem van haar orgasme ging ze van Dave af. Ze kroop tussen zijn benen om zijn pik in haar mond te nemen. Hij had een hoogtepunt verdiend. Ze zoog met lange, diepe halen en nam de tijd. Hij hield het niet lang vol en leegde zich in haar mond. Zwijgend vielen ze tegen elkaar aan in slaap.

De volgende ochtend zat Amber weer in de trein, zoekend. Wensend dat hij zou instappen en tegelijkertijd wensend van niet. Haar mobiel ging. Er kwam een vriendschapsverzoek binnen van een onbekende man. Ze zoemde in op zijn foto. Hij stond op een zeiljacht, zijn gezicht gebruind en zijn haren blonder door de zon. Het was hem, dat wist ze zeker. Ze had haar naam niet gegeven ook dat wist ze zeker. Hij had kennelijk haar naam gezien in de tekst op haar laptop.

Er waren nu twee opties. Het verzoek accepteren, dat zou leiden tot lange chatgesprekken. Daarna zouden ze afspreken in een hotel. Ze zou zich niet willen beheersen. Het verzoek niet accepteren. Hij zou dan blijven waar hij is, in haar hoofd. De mysterieuze schoonheid uit de trein.

Er is altijd die ene man, die man naar wie je verlangt en waarvan je weet dat je hem nooit zult begeren. Bevrediging zou jammer zijn en het einde betekenen van haar verlangen. Met een diepe zucht drukt ze op
‘Verzoek weigeren’.

 

Neem een kijkje op Alicia’s blog Miss Sex & the Suburbs, waar ze schrijft over haar (sex)leven in de woonwijk.

Beeld: Tumblr

Dit vind je ook leuk

1 reactie

Verlangen, begeerte, hunkering… – Miss Sex and the Suburbs 23 april 2019 - 22:08

[…] Lees  verder bij LotteLust […]

Beantwoord

Laat een reactie achter

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy