Sexy Verhaal: Met Jeanne D’Arc op de achtergrond

door Myrthe
0 reactie

De oude klapdeuren, in massief maar afgeschuurd hout en met gesmede spijkers, piepten terwijl ze achter haar dichtvielen. Ze stapte de slechtverlichte zaal binnen en de typische geur van oude stoffen stoelen drong haar neus binnen.

Ze was te vroeg. De film begon pas over een half uur. Maar omdat de temperatuur buiten rond het vriespunt schommelde, had de dame van de tickets haar toch al binnengelaten en de weg gewezen naar de juiste zaal. Dat bleek niet zo moeilijk, aangezien er in het hele complex maar twee zalen waren, maar ze hoefde nu tenminste niet in het tochtige portaal te wachten. Ze liep de tredes op en ging ergens in het midden van de laatste rij zitten. De stoel voelde hard. Ze vroeg zich nu al af of ze hier twee uur zou kunnen blijven zitten. Ze stond op en ging in de stoel ernaast zitten. Die voelde amper beter. Ze zuchtte, bedacht dat alle stoelen vast even versleten zouden zijn en besloot om te blijven zitten waar ze zat. Ze pakte haar mobiele telefoon en zocht nog wat informatie op over de film die ze zo meteen zou bekijken. Móest bekijken, als onderdeel van haar opleiding Audiovisuele Kunsten.

‘La Passion de Jeanne d’Arc’ van de Deense regisseur Carl Theodor Dreyer was een stomme film uit 1928. Volgens haar leraar filmgeschiedenis een van de belangrijkste films uit dat tijdperk, maar dat was niet de reden waarom ze precies die film had gekozen om naar te komen kijken. Nee, het was vooral het feit dat de film over Jeanne d’Arc ging, waardoor ze besloten had om die film te kiezen. Sterke vrouwen, daar had ze sowieso een zwak voor, zeker als die ook nog eens oorlogen beslisten.

Het had haar flink wat moeite gekost om een bioscoop te vinden waar de film gespeeld werd. Al ruim een half jaar was ze erop aan het wachten. En het was alleen maar omdat deze ouderwetse en kleine privé-bioscoop toevallig een, niet bijster succesvolle, week van de stomme film organiseerde, dat ze dan toch, op de valreep, de kans kreeg om de film op groot scherm te zien.

Ze schrok toen ze plotseling het gepiep van de houten klapdeuren weer hoorde. Ze had het totaal niet verwacht, was er eigenlijk zelfs min of meer van uitgegaan dat ze de zaal helemaal voor zich alleen zou hebben, maar blijkbaar was er toch nog iemand die de warmte en gezelligheid van zijn eigen woning had verlaten en vriestemperaturen had getrotseerd om vervolgens twee uur door te brengen in deze aftandse bioscoopzaal om een stomme film uit 1928 over Jeanne d’Arc te bekijken. Voorzichtige voetstappen weerklonken, alsof hij toch niet zo zeker was of hij er wel zou blijven, en ze gluurde stiekem van onder haar pony naar de indringer.

De man knikte haar vriendelijk goeiedag en ze wendde vlug haar blik af. Ze had hem onmiddellijk herkend, ze kruiste hem bijna dagelijks in de gangen van de school. Hij gaf er les in de hogere jaren, welk vak wist ze niet precies. Zijn naam herinnerde ze zich ook al niet.

Ze richtte haar aandacht weer op haar telefoon, terwijl ze zich afvroeg of hij haar ook had herkend. Het geluid van zijn stem sloeg haar even uit haar lood, maar bezorgde haar wel meteen een antwoord op de vraag in haar hoofd. “Ella?”

Ze keek naar hem op, veegde haar te lange pony wat opzij en knikte toen. Hoe kende hij haar naam?

“Ik dacht al dat ik je herkende.” Hij glimlachte en ze zag lichtjes branden in zijn grijsgroene ogen. Het bleef een paar seconden stil. “Heb je er bezwaar tegen dat ik naast je kom zitten?” Hij grinnikte. “Er is nergens anders plaats.”

Ze keek de zaal in, alsof ze even wilde kijken of het waar was wat hij zei. Dat was het natuurlijk niet. Op hun tweeën na was de zaal nog altijd helemaal leeg. Ze haalde schaapachtig haar schouders op. “Nee hoor.” Ze ging wat verzitten op de stoel, terwijl hij zijn jas en sjaal uitdeed. Ze schatte hem halverwege de 30. Hij was normaal gebouwd en had kort donkerbruin haar dat met gel in model was gebracht. Ze wendde haar blik weer af, keek vluchtig op haar horloge. Het was nog tien minuten voor de film zou beginnen.

“Moet je deze film bekijken van meneer Leenknecht?”

Ze knikte, schudde dan haar hoofd. “We moeten een stomme film bekijken, maakt niet uit welke.”

Hij lachte even kort. “En je kiest er deze uit? Moedig.”

Ze fronste, begreep niet meteen wat hij bedoelde, maar ging er toen van uit dat hij het over het onderwerp van de film had. Ze had het mis.

“Deze film duurt 110 minuten”, legde hij uit. “Je bent dus bijna twee uur lang veroordeeld tot deze harde stoelen.”

Ze haalde haar schouders op, bedacht dat Jeanne d’Arc zo meteen ook veroordeeld zou worden. Jeanne zou het niet overleven. Zij vast wel.

Ze draaide haar hoofd met een ruk weer in zijn richting. “Welk vak heeft u eigenlijk?”

Hij snoof. “Geen. Ik begeleid de eindwerken.”

Ze knikte verlegen, want dat had ze eigenlijk moeten weten. Ze herinnerde zich plots zijn naam – Joost Zienebergh – en zijn naam stond inderdaad op elke aftiteling van de kortfilms die de laatstejaars maakten als eindwerk voor het halen van hun diploma. Ze raapte al haar moed samen, durfde dan toch nog die andere vraag te stellen die al minutenlang door haar hoofd spookte.

“Hoe kent u mijn naam?”

Hij vertrok zijn mond in een eigenaardige grimas, alsof hij betrapt was op iets dat echt niet hoorde. “Ella…”

Nu was zij het die snoof. “Ja, die naam bedoel ik.”

“Alle leraren kennen jouw naam, Ella. We hebben een aantal van jouw kortfilms gezien.” Hij zweeg even. “Sommigen zagen ze zelfs allemaal.”

Het voelde alsof iemand een emmer ijskoud water in haar gezicht gooide. Meteen daarna kreeg ze het heel erg warm en begon ze te transpireren. Haar wangen kleurden vuurrood. Ook zij voelde zich nu betrapt. Ze schuifelde ongemakkelijk heen en weer op de harde stoel.

Hij had het niet over de paar kortfilms die ze tot nu toe als opdracht voor school had gemaakt, hij bedoelde dat andere soort filmpjes waar ze het script van schreef en die ze regisseerde en filmde. En dat ook helemaal niet onder haar eigen naam, maar onder een pseudoniem. Het waren filmpjes waarvan ze absoluut niet wilde dat haar leraren die zagen. Ze waren in het beste geval te omschrijven als pikant.

Of erotisch.

Maar meestal gewoon als porno.

Ze wilde iets zeggen, maar verder dan wat gestamel kwam ze niet. Hij verbrak als eerste de ongemakkelijke stilte. “Je hoeft je niet te schamen, Ella. Je bent er goed in. Dien je één van die filmpjes volgend jaar als eindwerk in, dan studeer je met grote onderscheiding af. Afhankelijk van wie in de jury zit, misschien zelfs met de grootste onderscheiding.”

De blos van daarnet was nog niet helemaal weggetrokken, of haar wangen kleurden opnieuw rood. Ze deed haar mond open om iets te zeggen – al wist ze eigenlijk niet goed wat -, maar plots doofden de lichten in de zaal en zag ze van net boven hun hoofden een lichtflits komen. Het typische geluid van de filmrol die afgespeeld werd, vulde de zaal, tot ook die overstemd werd door de beginmuziek van ‘La Passion de Jeanne d’Arc’.

De zwart/wit beelden, de muziek, de close-ups, de thematiek… ze liet zich overweldigen, werd ondanks dat wat net was gebeurd, vanaf de eerste seconde meegesleurd en ze zakte wat onderuit in de afgebleekte rode stof. De film was een aanfluiting op flink wat stijlregels die tegenwoordig als absoluut golden en ze was er meteen weg van, nam zich voor om zelf ook wat meer op die manier aan het experimenteren te gaan.

Ze merkte niet hoe hij haar nog een tijdlang zat aan te kijken, tot ook hij uiteindelijk zijn aandacht op de film richtte.

Ongeveer ergens halverwege de film – Jeanne d’Arc was net veroordeeld tot de brandstapel – keek hij haar opnieuw aan. Ze had tranen in de ogen, helemaal ontroerd door wat ze zag. Nu voelde ze zijn blik op haar gezicht wel, ze dook nog wat dieper weg in de stoel om hem niet aan te hoeven kijken. Ze vond het bijna genânter dat hij zag hoe ontroerd ze werd door een stomme film, dan dat hij wist welk soort filmpjes ze in haar vrije tijd maakte. Hij pakte haar hand vast, kneep er even in en wilde zijn hand daarna weer terug trekken, maar ze hield hem tegen. Haar hand in de zijne, zijn tedere aanraking, bracht haar de troost die ze nodig had. Ze pakte zijn hand en legde die op haar dij, net op de plaats waar de zoom van haar strakke zwarte rokje zich bevond. Ze droeg een zwarte panty en korte kakikleurige laarsjes met lange linten aan de voorkant. Hij liet zijn vingers voorzichtig heen en weer glijden, net onder de zoom van haar rokje. Onmiddellijk voelde ze hoe er een vonkje elektriciteit door haar onderbuik schoot. Jeanne d’Arc schreeuwde het – net als zij – geluidloos uit.

Ze zette haar voeten wat verder uit elkaar, op die manier ruimte creërend tussen haar benen. Zijn hand gleed er onmiddellijk tussen. De dramatische filmmuziek overstemde de zucht die ze op dat moment slaakte. Hij duwde zijn vingers in het zachte vlees van haar bovenbeen. Ze liet hem begaan, met iedere seconde die voorbij tikte, ging het verlangen in haar schoot heviger branden. Ze draaide haar hoofd naar hem toe en zijn ogen haakten zich onmiddellijk in de hare. Hun hoofden bewogen zich als vanzelf naar elkaar toe en hun lippen raakten elkaar op het moment dat Jeanne d’Arc door het vuur aangeraakt werd. Zij voelde zich net zo.

Zijn ene hand gleed langs haar hals omhoog, zijn duim streek langs haar wang en oor, zijn vingers baanden zich een weg door haar korte zwarte haren. Ze liet haar hoofd wat naar achteren vallen, maar hij hield haar tegen. Zijn tong verkende haar mond, steeds gretiger en ontstuimiger. Ze wist wat hij voelde, zij voelde hetzelfde. Ze sloeg haar armen om hem heen en kuste hem even onstuimig terug. De muziek ging crescendo, Jeanne d’Arc werd verteerd door vlammen en zijn handen zochten zich een weg onder haar wollen truitje. Haar tepels werden stijf op het moment dat hij haar beha met één vlotte beweging losmaakte en zijn hand over haar borsten liet glijden. Groot en zacht en warm, zo voelden ze maar desondanks tekende kippenvel zich af op haar armen. Hij duwde zijn lippen op de gevoelige huid van haar hals, liet zijn tong glijden naar haar oorlel en liet daar een afdruk van zijn tanden achter.

Ze kon zich niet meer bedwingen, schopte haar laarsjes uit en ging wijdbeens op hem zitten. Ze nam zijn hoofd tussen haar handen en drukte haar lippen weer op de zijne. Hij kreunde, nam haar onderlip tussen zijn tanden en trok zijn hoofd wat achteruit. Haar lip ontsnapte uit zijn greep en zijn handen gleden weer onder haar truitje, zijn duimen streken rakelings langs haar tepels. De stof van haar kleren zat haar heel hard in de weg en ze trok haar truitje kordaat over haar hoofd. Haar beha viel langs haar schouders naar beneden. Zijn handen verkenden haar naakte bovenlichaam, zijn mond vond haar tepels, likten en zogen, terwijl ze met haar handen door zijn bruine haren woelde.

Ze wilde meer, ging van zijn schoot af en stond toen halfnaakt voor hem. Ze duwde haar rokje en panty traag en sensueel over haar kont naar beneden, zag hoe zijn blik hongerig en begerig over haar lichaam gleed. Ze boog zich voorover, kuste hem op zijn voorhoofd terwijl ze de riem van zijn broek losmaakte. Hij hief zijn billen wat op, zodat ze zijn jeans en zijn boxer uit kon trekken. Hij was zichtbaar even opgewonden als zij. Ze ging op haar knieën voor hem zitten, likte even met haar tong over zijn gladde eikel, haar vingers gleden behoedzaam langs zijn ballen. Een rilling ging over hem heen, toen trok hij haar met zijn sterke armen weer op zijn schoot. Ze ging opnieuw wijdbeens op zijn schoot zitten, bleef even hangen vooraleer zich te laten zakken. Hij drong moeiteloos bij haar binnen. Ze liet zich nog dieper zakken, duwde zichzelf naar beneden, tot hij haar helemaal vulde, er geen centimeter van zijn opwinding overbleef die niet in haar zat. Ze kreunde terwijl zijn grote handen haar bovenlijf vastpakten en haar op die manier tot een perfect ritme dwongen. Alles wat had bijgedragen tot haar opwinding – de film, de oude stoelen, de muffe geur… – leek nu te verdwijnen. Ze concentreerde zich nu volledig op hem en het gevoel van hem in haar.

Hij dreef het ritme op en ze volgde hem zonder moeite. Ze bereed hem als een amazone, haar armen om zijn nek geslagen. Haar borsten drukten tegen zijn borstkas. Hij onderdrukte af en toe een vloek, maar zij kreunde onophoudelijk. De spieren in haar onderbuik spanden zich en ze gaf zich helemaal over. Ze sidderde door de intensiteit van het orgasme dat haar ondanks alles toch nog onverwacht leek te overvallen. Hij kon zich nu ook niet langer bedwingen. Grommend en kreunend kwam hij hevig schokkend klaar.

Net als bij Jeanne d’Arc voelde het alsof het leven even helemaal uit hen verdwenen was. Ze bleef nog een tijdlang op zijn schoot zitten, zijn armen als een troostend deken om haar heen. Toen stond ze op en trok haar kleren aan.

De film was afgelopen, de lichten in de zaal floepten weer aan en ze maakte aanstalten om te vertrekken. Hij hield haar tegen en keek haar vragend aan. Ze beantwoordde zijn onuitgesproken vraag.

“Ja, ik denk dat ik hier binnenkort nog eens kom. Niet om naar een film te kijken, maar om er eentje te draaien.” Ze dacht even na. “Misschien speel ik dit keer zelf wel mee ook.”

Hij glimlachte, liet haar arm los en keek haar na terwijl ze de zaal uitliep.

Meer sexy verhalen:

Nodig

De verlegen bezorger

In de auto (+podcast)

Beeld: Pinterest

Dit vind je ook leuk

Laat een reactie achter

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy