Sexy verhaal: Belle en Mees, deel 1 (+podcast)

door Lotte

Benieuwd hoe dit afloopt? Ga naar Rouze.me en lees of luister verder…

Het is gewoon volledig leeg in de zaak. Het is natuurlijk ook veel te mooi weer om in mijn kleine, broeierige koffietent binnen te zitten. Ben wel blij dat de airco het vandaag een keer doet, anders had ik het echt niet overleefd.  Dan hoor ik het belletje rinkelen van een nieuwe klant die binnenkomt.

‘Hoi!’

‘Hey!’

Fuck, ik ken haar maar hoe heet ze nou ook alweer? Zij is van dat feestje bij Berend, twee jaar geleden. Zij was toen de vriendin van zijn broertje, geloof ik. Ik was toen zelf nog met Sophie maar gelukkig is dat al lang verleden tijd. Mijn god, wat ziet zij er goed uit, in haar zomerjurk.  Ik moet echt niet te lang kijken, straks merkt ze het… Zou ze me nog herkennen? 

‘Wil jij niet lekker buiten zitten, met dit heerlijke weer?’

‘Tja, een masterscriptie schrijft zichzelf niet, hè,’ zegt ze terwijl ze een knikt richting haar laptop.

‘Oei, ja, snap ik. Kan ik iets voor je inschenken?’

‘Heel graag. Doe maar een flat white,’ zegt ze met een lichte zucht.

‘En wil je die hier opdrinken?’ vraag ik haar als ik richting de bar loop.

‘Nou, als je nog een plekje voor me hebt…’ Het komt er licht sarcastisch uit.

Ik moet om haar lachen. ‘Auch… mijn enige klant doorziet me. Maar voordeel is dat ik je wel alle aandacht kan geven. Ga lekker zitten.’

‘Dank je wel.’

Het is me nog steeds niet te binnen geschoten hoe ze heet.

‘Enne… welke naam zal ik noteren?’

Ze lacht. ‘Want? Je gaat mijn bestelling omroepen? Offe…is dat jouw slimme manier om mijn naam te achterhalen die je bent vergeten?’

Vergeten… yes! Ze herkent me dus wel!

‘Sorry, ik weet je naam echt niet meer. Erg hè,’ ik haal een hand door mijn haar. ‘Maar ik weet wel nog wie je bent en daar gaat het om.’

Ze knijpt haar ogen tot spleetje en kantelt haar hoofd. ‘Is dat zo? Mees, was het toch? Heb ik zo’n diepe indruk op je achtergelaten?’

‘Ik ook op jou, kennelijk, dat je mijn naam nog wel weet. Hier is je flat white. Geniet ervan.’

‘Dank je wel.’ Ze lacht. ‘Wat een mooi… patroontje. Mag ik vragen wat het artistieke idee erachter is?’

‘Nou, ja… ik heb nog een hoop te leren in de edele latte-kunst. Het moest een hartje voorstellen.’

‘Ah, dátmoet het voorstellen.’

Ze draait het kopje naar mij toe en nu zie ik wat zij ziet. Ah, top werk, Mees, mijn mislukte hartje… lijkt op een lul.

‘Ach, eye of the beholder, hè,’ grijns ik.

‘Absoluut, het zal mijn dirty mind wel zijn. En nu moet ik, met frisse tegenzin, als een braaf  studentje aan de slag. Dank je, voor de koffie.’

‘Ja, tuurlijk,’ zeg ik snel. ‘Succes. Zal ik de airco nog iets hoger zetten?’

‘Oeh, graag!’

Ik kan mijn ogen niet van haar afhouden. Hoe ze daar zo zit, twee uur lang op drie meter afstand, met die geconcentreerde frons en dat ene blonde krulletje dat ze telkens achter haar oor stopt. En iedere keer dat lachje als ze ziet dat ik naar haar kijk. Wat zou ze studeren? Zou ze nog een vriend hebben? Oh, ik weet nog hoe we op dat feestje samen een blokje om gingen en ze me vertelde wat ze lekker vond in bed. Dat ze vertelde dat ze wel een beetje een prinsesje was met een voorkeur voor grote, wilde mannen. Ze noemde dat haar Belle-en-het-Beest-complex. Ik heb  haar toen wel even duidelijk gemaakt dat mijn wensen daar prachtig op zouden aansluiten. Jezus,  dat kon écht niet, hoe we elkaar mentaal aan het uitkleden waren. Ik moet haar mee uitvragen. Anders krijg ik er sowieso spijt van. Hoe vaak krijg je nou een tweede kans?

Na wat een hele werkdag lijkt, klapt ze haar laptop dicht.

‘Zo, dat was hem weer voor vandaag,’ zucht ze.

Oké Mees, nu of nooit. 

Ik loop op haar af. ‘Is het een beetje gelukt?

‘Jawel, hoor. Ik ben gewoon mega slecht in plannen dus moet zoals altijd veel doen in hele  korte tijd. Maar ben nu leeg dus even klaar.’

‘Helemaal klaar voor vandaag?’

‘Want? Heb je een leuk plan?’ vraagt ze me uitdagend.

Ik haal mijn schouders op. ‘Misschien wel. Ik ben over een uurtje klaar, dan sluit ik af en kunnen we een drankje doen?’

Zeg ja, alsjeblieft zeg ja.

‘Nou…’ er valt een korte stilte, ‘dat eh, vind ik eigenlijk wel chill. Ik kan wel wat afleiding gebruiken. Ik ga eerst even wat eten, daarna ben ik helemaal beschikbaar. Kom ik daarna weer hierheen oké?’

‘Helemaal goed.’

Ze gooit haar tas over haar schouders. ‘Oké. Tot zo.’

Fuck, nou weet ik nog steeds niet hoe ze heet. Heb ik uren naar haar gestaard en nog niet haar naam gevraagd. Dat babbeltje heeft ze in ieder geval nog steeds, net als twee jaar geleden. Hoe we daar stonden te roken in het steegje, terwijl ze recht door mijn ziel staarde. We hadden echt bijna gezoend, gewoon. Bijna hadden we onze beide relaties verpest. Ik heb het ook nooit aan Sophie verteld. Die zou laaiend zijn geworden. Zou zij het wel aan haar vriend hebben verteld?

De vonk is er in ieder geval nog, dat is zeker. Goed, eerst afsluiten, Mees, je bent aan het treuzelen. Anders ben je nooit op tijd klaar. 

Dan hoor ik de deur opengaan. Daar staat ze weer, in al haar glorie.

‘Ben je klaar met afsluiten?’ Ze laat er geen gras over groeien.

‘Hmm-hmm, net klaar. Waar wil je heen zo?’

‘Zullen we gewoon lekker hier blijven? Heb niet zo’n zin in andere mensen.’

‘Top idee. Ok, ga lekker zitten, ik duik even de keuken in daar heb ik mijn geheime voorraad wijn-voor-noodgevallen.’

Ze gooit haar hoofd naar achteren en lacht haar tanden bloot. ‘Oe dus ik ben een noodgeval?’

‘Absoluut,’ ik kijk haar aan. ‘Wel een heel prettig noodgeval.’

‘Nou in dat geval, een wijntje… lekker,’ grijnst ze.

Ze ziet er zo goed uit, ik word er verlegen van. Man, wat maakt ze me nerveus met die intense blik van haar. Oké, Mees, nu heb je de tijd om iets te verzinnen. Shit, waar is die fles nou?  Met je noodvoorraad. Ah, daar. Ik loop terug naar het café en pak een stoel.

‘Dus eh… wat eh, waar was je vandaag precies zo druk mee? Je was helemaal gefocust.’

‘Ja, vond je me zo gefocust? Ik was anders heel veel afgeleid.’

Even valt er een geladen stilte.

‘Oh?’ probeer ik zo luchtig mogelijk. ‘Waar was je door afgeleid?’

Ik zie haar borst op en neer gaan. ‘Tja…het was net alsof ik werd bekeken en dat maakte dat ik… dat mijn gedachten vaak afdwaalden naar iets dat met mijn onderzoek te maken had…’

‘Oe vertel.’

‘Mijn onderzoek gaat over de essentiële rol die opvoeding speelt in het vormen van een gezonde seksuele identiteit.’

‘Oh, wauw, interessant! Dus je studeert psychologie?’

Neuro-psychologie. Dat is mijn master.’

‘Heel vet. Ben jij dan ook zo iemand die heel erg in het brein van de ander probeert te kruipen? Dat je met één blik en een paar vragen gelijk weet wie je voor je hebt?’

‘Nou ja,’ ze kijkt me onderzoekend aan, ‘bij jou kan ik natuurlijk van een afstand al zien dat je een moederskindje bent, dat een permissieve opvoeding heeft gehad.’

Ik lach verbaasd. ‘Oké, jij hebt je antwoord snel klaar. Vraag één: wat is permissief en twee: waar kan je dat aan zien?’

Ze klikt met haar tong en grinnikt. ‘Je mocht altijd heel veel van je ouders vroeger. Dat kan ik zien aan die ontzettend ondeugende blik in je ogen.’

Ze leunt achterover.

‘Oh? Ik spiegel alleen maar jouw gedrag….’

‘Is dat zo?’

‘Wel een beetje,’ zeg ik. ‘Maar je hebt gelijk: ik kan wel zeggen dat ik een redelijk vrije opvoeding heb gehad. Kan je een beetje omgaan met moederskindjes, dan?’

Ik ontkurk de noodgevalfles en schenk onze glazen vol.

‘Zeker! Zij hebben geleerd hoe ze een vrouw moeten behandelen, met het respect dat ze verdient. Daar hou ik wel van.’ Ik hou het volle glas voor haar hoofd. ‘Ja, lekker, dankjewel.’

‘Zo. Waar proosten we op?’ vraag ik.

‘Zeg jij het maar.’

Onze glazen zweven nog steeds in de lucht.

‘Op een gezellige d… op gezellig drankjes doen samen.’

‘Haha, durf je het geen date te noemen?’

‘Vind jij het een date dan?’ vraag ik snel.

Even is ze stil. ‘Hangt er vanaf… ik heb ooit met mezelf een afspraak gemaakt. Ik ga nooit met iemand naar bed op de eerste date. ‘

Ik voel dat een lichte teleurstelling zich meester van mij maakt. ‘Ah, oké.’

‘Dus… kies jij maar: is het een date of niet?’ Ze daagt me uit.

‘Oh, wauw. Ik eh…’

‘Precies,’ ze pauzeert even. ‘Kom eens hier zitten, naast me.’

Ik sta op, en verschuif de stoel. En ineens ben ik heel dichtbij haar. Ze kijkt me verwachtingsvol aan. Wat zal ik doen? Ze pakt mijn hand en legt hem op haar been. Ik knijp een beetje, speel met de stof van haar zomerjurk en ga gevaarlijk ver omhoog. Haar blik is uitdagend, alsof ze nu meteen meer verwacht, dus ik strijk langs haar dijen, over haar slipje… ze is nat. Ik trek hem een beetje opzij en speel met haar, heel zachtjes met het topje van mijn vinger. Ze heeft haar hoofd in mijn nek en geeft me een klein kusje achter mijn oor. Godverdomme, ik word hard.

Ze zucht.

‘We kunnen de hele avond praten en dronken worden,’ zegt ze op gedempte toon, ‘maar volgens mij is het duidelijk wat wij alle twee willen, toch? Dus wat is dit?’

Ik grijns. ‘Hmm, zeker geen date, in ieder geval.’

Ze grijnst. ‘Kom, dan gaan we naar mijn huis. Ik woon om de hoek. Neem die fles wijn maar mee.

Benieuwd hoe dit afloopt? Ga naar Rouze.me en lees of luister verder…

Laat een reactie achter

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy