Lees eerst deel 1 van dit verhaal.
Als ik ‘s ochtends wakker word, zie ik naast me een zeer gespierde arm. Na een paar seconde van complete verwarring, realiseer ik me wie er bij me in bed liggen en wat er gister is gebeurd. Mijn hoofd doet pijn, ik voel me misselijk en als ik er alleen al aan denk dat ik straks weer de hele avond moet werken wil ik het liefst voorgoed verdwijnen onder mijn dekens. Mijn twee bedgenootjes denken er echter anders over. Als ik naast me kijk zie ik dat mijn vriendin klaarwakker is. Ze begint, zoals ik van haar gewend ben, honderduit te kletsen over van alles en nog wat. Ik draai me met mijn gezicht naar de muur om duidelijk te maken dat ik nog wel een uurtje slaap kan gebruiken, maar daar lijkt onze vent het niet mee eens te zijn. Ik voel hoe hij met zijn sterke hand in mijn kont knijpt, maar kan me er echt nog niet toe zetten om leuk te doen.
“Schatjes, spelen jullie maar even zonder mij,” zeg ik met hese stem. “Ik ben nog even te brak om te functioneren.”
Om ze stil te houden pak ik nog even m’n etuitje met massage-olie en glijmiddel voor ze waarop mijn vriendinnetje onze vent een uitgebreide massage begint te geven.
Tevreden val ik weer even in slaap. Na een tijdje word ik half wakker als ze het bed uit kruipen maar probeer me er niks van aan te trekken en houd koppig mijn ogen dicht. Uit de geluiden die ik hoor, maak ik op dat er geneukt wordt op mijn bank maar het zal me werkelijk waar een worst wezen. Zolang ik nog een uurtje kan blijven liggen, vind ik alles prima.
Helaas komt aan al het goede een eind en moet ik er uiteindelijk toch aan geloven. Ik klauter met frisse tegenzin in mijn pyjama-jurkje mijn bed uit om brownies te bakken. Ik hoor jullie denken: waarom gaat die meid in hemelsnaam brownies bakken? Nou dat zal ik jullie uitleggen: het was mijn laatste werkdag en ik had met mijn goede gedrag mijn collegaatjes beloofd om whiskey brownies te maken. Zelfs als ik ontiegelijk brak ben, probeer ik me aan mijn beloftes te houden dus moest en zou ik de keukenprinses uithangen.
Terwijl ik een beslag in elkaar flans, staart onze vent me aan terwijl hij op de bank zit. “Ik dacht dat je een grapje maakte,” zegt hij lachend. “Maar je staat serieus brownies te bakken. Ik heb dit nog nooit meegemaakt. Je bent echt een gek wijf, hè.”
Ik kan met mijn brakke kop niet bedenken wat ik moet antwoorden dus lach ik maar gewoon een beetje naar hem. Als ik een scheut Black Label in het beslag giet, begint hij weer uit te kramen dat hij zijn ogen niet kan geloven en verklaart hij me voor gek dat ik liever brownies bak dan met hem lig te rollebollen. Mijn vriendinnetje staat inmiddels lekker onder de douche, dus schijnbaar is het mijn beurt om onze man te vermaken maar ik ga koppig door met kokkerellen. Als ik eindelijk de brownies de oven in schuif, word ik gebeld.
Eén van mijn beste vriendinnetjes belt me bijna elke dag dus zo ook die ochtend. We kletsen meestal een uur over bijna niks. Onze belsessies zijn voor ons allebei gewoon een momentje om even alles wat je dwarszit van je af te lullen. Omdat de belletjes nou eenmaal een soort van heilig zijn, neem ik ook nu op deze rare ochtend braaf de telefoon op. De vent die nog steeds naar me zit te staren vanaf de bank houdt eerst netjes zijn mond terwijl ik telefoneer, maar zodra hij doorheeft dat het helemaal geen belangrijk gesprek is wordt hij een beetje baldadig. Hij is het er duidelijk niet mee eens dat hij geen aandacht krijgt.
Terwijl ik mijn aanrecht opruim en schoonmaak, babbel ik rustig verder met mijn vriendinnetje aan de andere kant van de lijn. Ik zie onze brede knapperd ongeduldig worden en opstaan. Met een grijns op zijn smoel en twinkelende oogjes loopt hij op me af. Hij gaat achter me staan en houdt me vast met zijn sterke armen zodat ik niet kan weglopen of omdraaien. Zijn hand glipt onder mijn babydoll wat allemaal veel te makkelijk gaat gezien ik niet eens een onderbroekje aan heb. Ik probeer zo normaal mogelijk te blijven antwoorden op mijn vriendinnetje die nog altijd vrolijk door babbelt aan de telefoon. Als hij met zijn vingers mijn clit begint te bespelen, lukt het me al niet meer om hele zinnen te vormen, maar zeg ik alleen nog maar af en toe ja of nee tegen mijn belvriendin. Als ik doorheb dat mijn ondeugende vriendje zijn keiharde penis tevoorschijn haalt, hang ik midden in het verhaal van mijn vriendin de telefoon op om te voorkomen dat ze kan meegenieten van mijn gekreun.
Als ik zijn grote lul bij me naar binnen voel gaan, grijp ik het aanrecht vast. Hij doet niet eens moeite om rustig te beginnen en neukt me gelijk vrij hard. Door mijn houding en omdat hij zeker geen kleine heeft, lijkt het net of hij met elke stoot nóg dieper komt. Ik hoor mezelf kreunen en besef me dat mijn vriendinnetje in de badkamer me dus ook kan horen, maar het lukt me niet om stil te zijn. Na een tijdje kan ik nauwelijks nog op mijn benen staan en smeek ik hem ietsje rustiger aan te doen. Hij vertraagt en ik buig voorover om met een holle rug op het aanrecht te kunnen leunen. Het lijkt net of mijn hele lichaam ineens extra gevoelig is. Elke keer als ik hem rustig bij me naar binnen voel glijden, sidder ik. Hij plaagt me nog even terwijl ik volop sta te genieten en geeft me dan ineens een keiharde tik op mijn kont. “Schat, volgens mij moet je even in de oven kijken.” Lichtelijk geschrokken van de tik op mijn billen, ga ik verward rechtop staan.
Als ik door het raampje van de oven kijk, zie ik wat hij bedoelde. De muffinvormpjes die ik gevuld had met browniebeslag zijn compleet overstroomd. Het duurt even voordat ik besef wat ik fout gedaan heb. “O nee,” zeg ik en sla mijn hand voor mijn mond.
“Volgens mij ben ik vergeten om bloem in het beslag te doen!” roep ik met grote ogen.
“Nou gelukkig kan je beter neuken dan bakken, hè”, zegt hij lachend.
