De lucht was koud en fris, de geur van dennen en sneeuw vulde mijn longen terwijl ik mijn ski’s over mijn schouder droeg. Ik was met vriendinnen op wintersport, een week vol plezier, wijn, en lange dagen op de piste. Omdat ik al een aantal jaar niet meer op wintersport geweest was had ik besloten om een paar extra lesjes te nemen, gewoon om het gevoel en vertrouwen weer terug te krijgen.
“Privéles? Goed idee,” zei een van mijn vriendinnen grijnzend nadat ik deze net had geregeld bij de skischool. “Misschien heb je een knappe leraar. Dat maakt die ochtenden ineens een stuk leuker.” Ik lachte haar opmerking weg, maar diep vanbinnen kon ik niet ontkennen dat het idee me aantrok.
De volgende ochtend stond ik in de koude lucht te wachten bij de afgesproken plek. Ik keek om me heen, en toen ik hem zag aankomen, voelde ik een kleine rilling, en niet door de kou. Hij was precies zoals je een skileraar voorstelt, maar dan beter. Hij had een sterke kaaklijn, donker haar dat net uit zijn helm piekte, en een nonchalante houding die hem bijna onverschillig deed lijken. Zijn glimlach was breed, zijn tanden wit tegen de zonovergoten berg. Maar het waren zijn ogen die me het meeste opvielen: diep en doordringend, alsof hij alles aan je kon zien zonder een woord te zeggen.
“Jij moet Suzan zijn,” zei hij in het Engels met een accentje, zijn stem laag en warm, terwijl hij zijn hand naar me uitstak. “Ik ben Florian.” Zijn blik bleef net iets te lang hangen, en ik voelde mijn wangen rood worden. “Klaar voor wat serieuze uitdagingen?” voegde hij eraan toe met een speelse grijns.
Tijdens die eerste afdaling merkte ik al hoe zelfverzekerd hij was. Hij bewoog zich met een gemak over de sneeuw dat bijna hypnotiserend was, en ik kon mezelf er niet van weerhouden hem telkens opnieuw te observeren. Hij had een natuurlijke charme, het soort waar je niet omheen kunt, en elke keer dat hij naar me keek, voelde ik een lichte zenuwachtige spanning in mijn buik.
“Je doet het goed,” zei hij later, terwijl hij naast me op de piste stond. Zijn blik gleed even over me heen, subtiel maar merkbaar. “Misschien te goed. Ik begin te vermoeden dat je me gewoon een excuus wilde geven om hier met je te zijn.” Zijn grapje bracht een lach op mijn gezicht, en ik voelde hoe mijn lichaam zich ontspande.
“Misschien,” zei ik, mijn stem lichter dan ik had bedoeld, terwijl ik mijn ski’s rechtzette voor de volgende afdaling. Hij grijnsde, maar zei niets meer, en toch hing er een onuitgesproken spanning in de lucht die ik niet kon negeren.
De les vloog voorbij, en ik merkte dat hij steeds dichter bij me stond, zijn hand af en toe net iets te lang op mijn arm rustte als hij iets uitlegde. Hij gaf me complimenten over hoe snel ik de techniek oppakte, maar het was de manier waarop hij me aankeek, alsof er iets meer achter die woorden zat, die mijn hart sneller deed slaan.
De volgende morgen scheen de ochtendzon helder over de berg, de lucht fris en bijna stil, op het zachte gekraak van de sneeuw onder onze ski’s na. We hadden een paar afdalingen gemaakt en waren nu onderweg naar een van de langere pistes. Het was rustig op de berg, en we stonden samen in de ankerlift, het stoeltje stevig tegen mijn benen gedrukt. Ik voelde de kou van de sneeuw op mijn wangen, maar de aanwezigheid van Florian naast me zorgde ervoor dat ik de kou nauwelijks opmerkte.
We stonden dicht bij elkaar in de smalle lift, en ik kon hem vanuit mijn ooghoeken zien. Zijn brede schouders leken nog sterker in zijn rode ski-jack, en de contouren van zijn kin en kaak werden geaccentueerd door het licht van de zon. Hij keek naar me, en een kleine glimlach speelde om zijn lippen.
Ik wilde iets zeggen, een speelse opmerking terugmaken, maar toen gebeurde het. Zijn hand gleed langzaam naar beneden en rustte even op de mijne, die op de liftstang lag. Het was een subtiele beweging, bijna alsof het toevallig was, maar ik wist beter. Zijn hand tegen mijn handschoen liet mijn hart sneller kloppen, en ik voelde hoe mijn ademhaling even stokte. Een vreemde, aangename spanning trok door mijn buik, en mijn gedachten dwaalden af naar hoe zijn aanraking zonder die handschoen zou voelen, direct op mijn huid.
Mijn lichaam reageerde instinctief, alsof ik ineens bewuster werd van elke centimeter van mezelf. Ik slikte, mijn mond iets droog, terwijl ik mijn blik strak vooruit hield. Maar ik kon me niet meer concentreren. Elke zachte beweging van de lift voelde intenser, elke ademhaling van hem leek luider. Het was alsof zijn aanwezigheid mijn hele lichaam al had overgenomen, en het verlangen begon zich op te bouwen, diep en oncontroleerbaar. Wat zou hij met me doen als hij de kans kreeg? Wat wilde ík dat hij deed?
Toen we boven aankwamen, deed ik mijn best me te herpakken. We skieden weer naar beneden, ik achter hem aan, mijn blik af en toe afgeleid door de manier waarop zijn lichaam zich soepel bewoog in de sneeuw. Zijn kracht, de controle over zijn bewegingen, de ontspannen zelfverzekerdheid die hij uitstraalde. Alles aan hem trok me aan. Mijn gedachten schoten heen en weer, beelden van wat er misschien zou kunnen gebeuren doemden op in mijn hoofd, en ik voelde hoe mijn verlangen alleen maar groter werd.
Beneden bij de rij voor de gondel draaide hij zich om en wachtte even op me. Terwijl ik tot stilstand kwam, voelde ik een plotselinge tik op mijn billen. Ik keek verbaasd op, en hij stond daar met een ondeugende grijns, zijn skistok nog steeds losjes in zijn hand. “Gondel duurt 12 minuten,” zei hij nonchalant, maar zijn toon was veelzeggend, en zijn blik gleed net iets te lang naar mijn mond. Ik hoopte dat hij, kijkend naar mijn lippen, dacht aan hoe hij me zou zoenen.
Mijn adem stokte terwijl mijn hart sneller begon te kloppen. De spanning tussen ons voelde bijna tastbaar, alsof de lucht rondom ons was geladen. Hij zette zijn stok aan de kant en stapte naar voren. Zijn hand gleed naar mijn helm, en met een soepele beweging klikte hij het bandje los. “Je hebt ‘m niet nodig in de lift,” zei hij zacht.
De deuren van de gondel waren nog niet helemaal gesloten toen ik mijn jas al begon los te ritsen. Mijn vingers trilden licht van de spanning en opwinding, maar ik wist wat ik wilde, wat ik al sinds die eerste aanraking in de lift had gewild. De koude lucht uit het dalstation drong nog even naar binnen, maar zodra de gondel zich in beweging zette en de deuren volledig sloten, voelde het alsof de wereld buiten niet meer bestond. Het was alleen hij en ik, afgesloten van alles.
Hij keek me aan, zijn blik intens, en voordat ik kon nadenken over wat er gebeurde, boog hij zich naar me toe en drukte zijn lippen op de mijne. Zijn kus was diep, hongerig, en mijn hele lichaam reageerde erop. Mijn handen gleden naar zijn jas, trokken hem dichter naar me toe terwijl mijn hoofd achterover viel tegen het raam. Het geluid van de skilatten op de piste onder ons vervaagde, terwijl het enige wat ik nog voelde de warmte van zijn mond en de druk van zijn lichaam tegen het mijne was.
Ik duwde mezelf zachtjes van hem weg, mijn ademhaling zwaar, en trok mijn skipully omhoog. De stof gleed soepel over mijn huid, en even later volgde mijn sport-bh. De vrieskou in de gondel raakte mijn borsten, maar het was zijn blik die me tintelingen gaf. Hij keek naar me met een mengeling van bewondering en verlangen. Ik voelde mijn wangen gloeien terwijl ik daar zat, half ontbloot, in het midden van de lucht.
Mijn handen vonden mijn borsten, en ik duwde ze naar elkaar toe, zijn blik geen moment loslatend. “Vind je dit leuk?” vroeg ik, mijn stem zacht maar uitdagend. Zijn ademhaling leek even te haperen, zijn lippen op elkaar geperst terwijl hij knikte. De glimlach op mijn gezicht werd breder, en ik begon mijn borsten zachtjes te schudden, de beweging licht en speels, alsof ik hem verder wilde uitdagen. Ik giechelde, de combinatie van zijn blik en de absurditeit van de situatie; hangend boven een piste vol mensen die nietsvermoedend onder ons doorgleden, maakte alles nog spannender.
Lees deel 2 volgende week!
Meer sexy verhalen:
Sexy verhaal: La Belle Vie (Deel 1)
Sexy verhaal: La Belle Vie (Deel 2)
Sexy verhaal: Seksdate in de auto (Deel 1)
