- “Mag ik bij je logeren?”
- “Ik wil je rebound niet zijn”
- “Nee…”
- “En ik wil ook niet dat je denkt dat je me op een willekeurige dinsdag kan oppiepen voor een leuke pornosessie”
- “Nee… maar meisje… je weet toch dat ik je niet zo zie?”
- “…”
- “…”
- “… Ok. Kappen nou. En meekomen.”
And so he did.
“Welkom terug, Dixi,” zei mijn bed. En ik wuifde mijn grenzen onverschillig weg.
Grenzen aangeven en mij daaraan houden, blijkt een grote uitdaging te zijn. Sinds dit gesprek met de Diximeneer is het ook een onderwerp dat ik met mijn coach bespreek. Zoals iedere thirty-something heb ik een coach. Met haar praat ik over mijn mannenavonturen, analyseer ik waar ik de signalen niet herkende (of negeerde) en probeer ik te voelen wat mijn keuzes met mij doen.
Eerder dan dit gesprek met de Dixi hadden we het over grenzen aangeven en hadden we met een aantal oefeningen geconcludeerd dat dit niet mijn sterkste punt is. Mijn huiswerk was om te oefenen: als een volleerd Spice Girl, stond ik de week erna met mijn benen op heupbreedte en een hand naar voren uitgestrekt ‘stop’ te roepen in mijn kamer. Ik probeerde het te menen.
Van “echt niet doen, Cath” naar “iedereen verdient porno!”
De oefening speelde zich opnieuw af in mijn hoofd tijdens de stilte met de Dixi. De monoloog tegen mezelf leek eeuwig te duren en hoe langer het duurde, hoe meer mijn interne boodschappen zich verspleten. Van “Echt niet doen, Cath” naar “Iedereen verdient goede porno!” Het was vals en oneerlijk. Al sinds de Dixi en ik elkaar kennen, kunnen we elkaar niet weerstaan.
De wildebras in mij won. Yet again. Dat wist ik eigenlijk al op het moment dat we ons eerder die avond bij Pllek in een Fatboy lieten vallen en met een biertje naar de openluchtfilm keken. Met schitterende lichtjes op de achtergrond, vonden onze handen elkaars knieën. We zoenden aan het einde, zoals het ook ging toen we zestien waren. Op de pont het IJ over, stonden we achterop het dek. Alleen. Het was romantisch als er geen bouwlamp op ons stond gericht.
En daar lag hij dan de volgende ochtend. Omringd door de bekende geur, zijn strakke kaaklijn en borstharige lijf. Die dag, precies drie jaar geleden zagen we elkaar voor het eerst en dat vierden nog maar een keer in stijl.
