Sexy verhaal: Collega’s with Benefits (+podcast)

door Lotte

Smaakt dit verhaal naar meer? Op Rouze.me vind je meer verhalen ‘met benefits’. Zoals Strangers with benefits en Friends with Benefits.

Bij de wekelijkse redactievergadering merk ik dat Felix’ blik net iets langer op mij blijft hangen dan op de rest van de redactie. Na mijn backpack avontuur van bijna twee jaar was ik niet kieskeurig wat banen betreft: ik was toch niet van plan lang te blijven – het reizen smaakte me veel te goed. Dus werk ik sinds een week of drie hier: een groot e-learning bedrijf. En nu heb ik eindelijk de kans om Felix eens goed te bekijken. Eerder durfde ik niet, want: een collega? Zéér verboden terrein. Zijn lichtblauwe ogen pinnen zich in die van mij vast. Hij heeft heel donker haar, donkere wenkbrauwen, en met die lichte ogen heeft hij iets buitenaards. De sproetjes rond zijn neus werken vervreemdend en de lichte stoppels op zijn wangen… hij ziet er onweerstaanbaar uit.

Felix richt zich tijdens zijn presentatie, een nieuw ontwerp voor de huisstijl van de website, vooral op mij. Eigenlijk alleen op mij – dat moet de rest van de redactie ook merken.

‘Zijn er nog vragen?’

Ik kan mijn blik niet van hem afwenden, maar ik kan ook geen zinnige vraag bedenken. Gelukkig word ik gered door Lieke, die standaard opheldering vraagt bij elke presentatie.

‘Felix, Ja hi. Super goed hoor maar het is me niet helemaal duidelijk wat je bedoelt met de genoemde doelstellingen…’

Omdat ik wil weten of de spanning die ik tussen Felix en mij voel wederzijds is, besluit ik tegenover hem te gaan zitten tijdens de lunch.

‘Mag ik?’

‘Marte! Tuurlijk, gezellig. Neem plaats,’ zegt Felix op zijn gangbare aardige, professionele toon.

‘Lekker ontwerp dat je net liet zien.’

‘Ja, vond je?’ Zijn blik is peilend.

‘Verbaast je dat?’

‘Nou je leek een beetje, tja…afgeleid,’ zegt hij lachend.

 ‘Geloof me: ik was diep onder de indruk.’

Felix grinnikt en wijst dan naar mijn bord dat vol ligt met gerechten uit de wereldkeuken.

‘Dinsdag fusion-cooking, right?’

‘Niet te doen, toch?’ Ik trek mijn wenkbrauwen omhoog als ik het zeg.

‘Ik kan me elke dinsdagochtend al verheugen op het extravagante, zeer overbodig uitgebreide assortiment dat ze ons hier voorschotelen.’

‘Is keuzes maken niet je sterkste kant?’

‘Hangt van het onderwerp af,’ zegt Felix flirterig.

Hij kijkt me lang aan, ik krijg het bloedheet en omdat ik niks gevats weet te verzinnen, zeg ik: ‘Ga je die nog opeten?’

Felix kijkt naar zijn bord. ‘Je bedoelt deze heerlijke sushirol met gefrituurde sprinkhaan? Hmmm, moeilijke keuze! Delen? Mag jij z’n hoofd en neem ik z’n eh… achterlijf.’

We lachen en Felix voegt de daad bij het woord.

‘Nou, ik hoef vanmiddag geen vier uur cup-a-soupje meer,’ zeg ik als ik de laatste hap wegspoel met wat water.

‘Ik weet iets veel beters als break voor de late middag.’

‘Oh? Dat klinkt spannend…’ Ik kijk hem onderzoekend aan.

‘Is het ook…Wat denk je van…’ Hij gaat op fluisterende toon verder: ‘Jij en ik…even weg van hier…om iets heel anders te gaan proeven samen.’

Ik buig voorover. ‘Felix, begrijp ik je nou goed? Doe je mij een oneerbaar voorstel?’

‘100%.’

Ik lach. ‘Shit zou best willen, maar helaas: ik heb een call om 4 uur.’

Hij haalt zijn schouders op. ‘Dan zit er niks anders op ben ik bang….dan moeten we nu gelijk op avontuur.’

‘Wat een ontzettend goed idee,’ zeg ik op zwoele toon.

‘Follow me please.’

Felix opent het piepend hekje van een van de tuinhuisjes achter ons. Het geluid van vogels en wind door de bomen doen het een onschuldig wandelingetje lijken.

‘En welk goed avontuur begint er niet in de volkstuintjes naast een bedrijventerrein?’ zeg ik op half-sarcastische toon.

‘Het is de perfecte plek voor een kantoorromance, toch? Bloeiende rozen, weelderige pluksla, sappige tomaten, ennehh… schuurtjes waar niemand rond deze tijd komt.’

‘Een kantoorromance, denk jij dat dat is wat dit is?’

Felix draait zich om. ‘Ik wil niets voor je invullen, uiteraard, maar een kantoorvlúggertje klinkt zo oppervlakkig.’ Hij kijkt me indringend aan. ‘Bovendien vind ik niet alleen je billen in die pantalon heel sexy, maar wilde ik je vooral even spreken omdat ik je bijdrage tijdens de redactievergadering zeer indrukwekkend vond.’  

Ik probeer niet weg te kijken. ‘Ah, het is mijn intelligentie en scherpe blik die je ertoe hebben geleid mij mee te nemen naar een schuurtje voor een vluggertje?’

‘Oef… dat én dat heerlijk snijdende sarcasme van je.’

We lopen over het korte grindpad van een van de tuintjes.

‘Hmmm ik vind het hier wel heel fijn: lekker anoniem, tussen die fruitbomen, de vlinders, en dat romantische lounge setje daar naast het schuurtje.’

Felix volgt mijn blik. ‘Hmmmm helemaal met je eens. En weet je wat ook zo lekker is hier?’

‘Dat er om dit uur van de dag niemand in deze moestuintjes komt? ‘

‘Bingo! Bedoel, onze collega’s komen hier sowieso niet. Die nemen steeds dezelfde route: de brug over, langs het water, en weer terug, kinderdagverblijf, hoofdkantoor warenhuis, betaalde parkeerplaats.’

Ik lach om zijn scherpe observatie.

Felix heeft precies het juiste gehalte macho en empathie. Daarnaast delen we, blijkbaar, hetzelfde gevoel voor humor, maar wat me over de streep trok, zijn die schouders die bijna uit zijn overhemd scheuren. Toen ik drie weken geleden op dit kantoor kwam werken, was Felix me meteen opgevallen. Als we beide in het krappe keukentje stonden voor de koffiemachine, drukte ik mezelf tegen de keukenkastjes aan om ruimte voor hem te maken. Ik was bang dat als ik dat niet deed, en ik hem per ongeluk aan zou raken, ik mezelf niet zou kunnen bedwingen en hem daar, ter plekke, naast de melkschuimer uit zijn kleren zou scheuren. Hij roept iets heel dierlijks en primitiefs in me op, god wat zou ik hem graag eens uit zijn kantoorrol willen zien. Het idee dat dat zo gaat gebeuren, geeft kriebels in mijn onderbuik.

‘Kijk nou wat een enorme courgette!’

‘Dank je.’  

We schieten allebei in de lach.

‘Echt te flauw. Jij. Love it.’

‘Zullen we in het schuurtje kijken?’ zegt Felix grijnzend.

‘Oeee, zou het open kunnen denk je?’

Voordat ik het weet heeft hij de zware deur van schuurtje open.

Ik bekijk de tuin: het is precies genoeg onderhouden om het er levendig en weelderig uit te doen zien, niet zo aangeharkt als een aantal van de andere tuintjes hier. Tegen de schuur staat een prachtige Blauweregen in bloei.

‘Yup! Hij is gewoon open.’

Ik loop achter Felix aan de schuur binnen, lege plantenpotten, tuingereedschap, een fietswiel, aarde op de grond. Felix haalt een tuinschepje van de muur en slaat er speels mee tegen mijn billen. Het laat een aardekleurige afdruk achter op mijn broek.

We giechelen en kijken een beetje om ons heen.

‘Ah, perfect! Een werkbank!’ roept hij opeens uit.

‘Het klinkt alsof je het helemaal uitgedokterd hebt, Felix. Vertel het me maar: hoe gaan we nu verder?’ zeg ik teasend.

‘Zie je dat dan niet Marte?

Felix komt zo dichtbij staan dat ik zijn adem op mijn huid voel. Zijn ogen vol verlangen, hongerig, geil. Zou ik er ook zo uit zien?

‘Zie ik wat?’

‘Die werkbank is er voor gemaakt… zodat ik je daar met je mooie lichaam voorover kan laten buigen, en ik mijn tanden in je schouders kan zetten, terwijl ik bij je binnen kom.

Er ontsnapt een klein kreuntje aan mijn lippen.

‘Maar dat is het eindstation. Een avontuur moet je nooit helemaal uitstippelen. Toch?’ Felix’ stem klinkt hees en geil.

‘Nee,’ fluister ik.

We gaan tegen elkaar aan staan. Zijn onderlijf tegen de mijne. Zijn warmte is voelbaar.

‘Eerst wil ik je lang,’ hij onderbreekt zijn zin door me te zoenen, ‘en lekker,’ weer een zoen, ‘kussen,’ zoen, ‘over je hele lichaam. Als jij dat ook wil tenminste.’

‘Ja,’ zeg ik kreunend.

Of ik dat wil?! Ik druk mijn lippen tegen die van hem en dan….dan kust hij me. Niet voorzichtig, of aftastend, zoals de meeste mannen een kus beginnen. Maar hij kust me vol, gretig, gulzig. Met zijn twee grote handen omvat hij mijn gezicht en trekt me dicht tegen zich aan en ergens in die gulzigheid verlies ik mijn evenwicht, mijn adem, mijn aarding en ga helemaal op in zijn geur, in zijn tong die om de mijne heen buitelt. Hoewel ik zin heb om me volledig aan hem over te geven, vind ik het ook leuk om hem nog een beetje te plagen, en te zien hoe ver ik moet gaan voordat hij zich aan mij kan overgeven.

Ik maak me van hem los.

‘Ho ho ho, Felix. Dat vluggertje van jou wordt wel heel vlug als we in dit tempo doorgaan.’

‘En dat is erg, omdat…?’

‘….. omdat ik er niet van houd om te voelen dat je dit vaker doet, dat ik er één van velen ben.’

‘Maar, Marte, je bent –’

‘Niet één van velen. Oef, voorspelbaar.’ Ik peil hem. ‘Laten we dit spelletje eens omdraaien, Felix. Ga jij maar tegen de werkbank aan staan.’

Felix’ ogen worden groot. ‘Meen je dat?’

Ik knik. ‘O, reken maar dat ik dat meen. We gingen op een avontuur, remember? Kom op!’

Felix loopt schoorvoetend naar de werkbank.

‘Heel goed, en draai je nu maar om.’

‘Omdraaien?’

‘Je hoorde me goed. Met je billen naar mij toe.’

Heel even zie ik Felix twijfelen, maar dan grijnst hij en draait hij zich om. Ik bekijk hem eens goed: nette schoenen, die hij alleen maar draagt voor deze baan, je kan zien dat hij zijn kantooroutfit bijna als een grap construeert, alsof hij speelt dat hij iemand is die op een kantoor werkt. Hoewel zijn broek niet nauwsluitend is rond zijn benen, kan ik zien dat hij legday niet overslaat in de sportschool; de broek spant een beetje rond zijn kuiten en zijn bovenbenen, en dan… oef… de ronde, volle billen van een fanatiek squater. Mmm precies mijn zwakke plek…

Ik loop naar hem toe, en blijf heel dicht achter hem staan, zonder hem aan te raken.

‘Wat ben je aan het doen?’ vraagt hij ongemakkelijk.

‘Hoe voelt het om bekeken te worden?’

‘Ik ben het niet gewend, eh.. het voelt…’

Ik sla kort met mijn vlakke hand op zijn bil, zoals hij bij mij deed met het schepje. En laat dan mijn hand van zijn bil naar de voorkant van zijn broek glijden. Ik druk mijn onderlijf tegen dat van hem, en laat mijn hand verder glijden, over zijn rits. Onder de stof klopt zijn harde pik.

‘Dat is grappig, want die verwarring kan ik hier helemaal niet voelen. Windt het je misschien toch een beetje op?’

Felixhijgt: ‘Ja, kan je dat voelen? Wat doe je met mij, kleine sexy heks?’

Ik lach in mezelf. ‘Je had gelijk Felix. Die werkbank is er voor gemaakt… zodat ik je daar met je mooie lichaam voorover kan laten buigen, en ik mijn tanden in je schouders kan zetten, terwijl ik….’

Ik trek mijn hand terug en draai Felix in één beweging om, zodat hij me weer aan kan kijken. Hij is een kop groter dan ik, dus hij moet naar beneden kijken om oogcontact met me te maken, maar zijn blik verraadt dat ik hem nu onder controle heb, in plaats van andersom. Ik plaats mijn voet tussen zijn twee voeten in, en duw ze iets verder uit elkaar. Hij leunt nu tegen de werkbank aan. Ik duw mezelf tegen hem aan.

‘Terwijl ik jou kus, lang en warm en nat.’

Ik kus hem heel langzaam, lichtjes, en blijf vlak voor hem hangen, plaag hem, tease hem, en duw hem weer terug tegen de werkbank als hij probeert zijn mond dichterbij te brengen. Met het puntje van mijn tong lik ik zijn lippen.

Felix kreunt.

‘Ohhhh, meer, wil je?’

‘Véél meer…’ zegt hij half hijgend.

Dan kus ik hem wild, overdonderend, ferm en ik kan zelf een kreun vanuit mijn keel niet onderdrukken. Hij ontvangt me: laat zich kussen, laat zich strelen, mijn handen in zijn haar, mijn hand op zijn hals die hem daar heel even strak omvat, zijn adem stokt, ook hij hijgt nu, mijn tong diep in zijn mond, hij bijt in mijn lippen, dierlijk, diepgaand, maar niet hardhandig. De seks die tussen ons in hangt voelt zo vanzelfsprekend en bevrijdend tegelijkertijd.

Ik voel me dronken van lust, van opwinding, ik ken deze dierlijke drift in mezelf helemaal niet, maar Felix haalt een oeroud gevoel in me naar boven. Ik wil het hárd met hem doen, ik wil hem zichzelf zien laten gaan.

En voor ik het weet, heb ik zijn blouse opengescheurd. Als in een film, vliegen de knoopjes alle kanten op. Daaronder: zijn brede borstkas, met verrassend lichte haartjes, donkerblond, krullend.  Zijn borstpieren spannen zich aan als ik met mijn nagels rode lijntjes over zijn vel trek. Ik zet mijn nagels, eerst zachtjes, in zijn borstkas, in de buurt van zijn tepels, dan trek ik ze over zijn ribben naar beneden, klamp me vast aan zijn buikspieren, glijd door naar zijn rug, trek de losgescheurde blouse van zijn schouders af en zet mijn nagels, hard, vurig, in zijn schouders. Ondertussen zijn we nog steeds aan het zoenen, ik voel hem steeds weker worden onder mijn mond, onder mijn handen, alsof ik hem zo kan verslinden. Maar ik wil dat hij mij verslindt, dus het wordt tijd om hem weer uit zijn roes wakker te schudden.

Ik doe een stap naar achter. Ik kleed me uit, totdat ik helemaal naakt voor hem sta.

Dan loop ik naar de werkbank en positioneer ik mezelf zoals Felix dat eerder in gedachten had. Mijn handen op de werkbank, mijn hoofd op mijn handen, mijn benen wijd en mijn billen naar achter gestoken. Ik voel mijn kutje kloppen, ik voel hoe mijn hele lichaam verlangt naar zijn aanraking. Met mijn hoofd op mijn handen kijk ik hem schuin aan.

‘Kom eens hier, kom eens achter me staan.’

Hij verschuift richting mij.

‘Zo?’ Zijn stem is hees.

‘Ja, precies. Leg je hand eens op mijn billen, hmmm, ja, voel je dat?

Mijn adem stokt.

‘Fuck Marte wat ben je nat.’

‘En nu is het tijd voor jouw fantasie,’ zeg ik verleidelijk. ‘Je mag… je broek laten zakken…een dan schuif je mijn benen verder uit elkaar…. mmmm ja zo en… nu wil ik dat je me heel hard neemt. ’

Felix sluit zijn ogen even en kreunt bij de gedachten. ‘Ik ga je zo hard neuken.’

Felix neemt me zoals ik nog nooit genomen ben. De dierlijkheid tussen ons neemt de overhand. De rollen zijn omgedraaid: ik heb op hem gejaagd en hem geschoten, maar nu wil ikzelf het geschoten wild zijn. Zijn pik is precies groot genoeg, gaat precies diep genoeg. Met zijn linkerhand houdt hij zich vast aan de werkbank, en met zijn rechterhand stimuleert hij mijn clitoris. Ik heb geen flauw idee hoe hij het doet, maar zijn vingeren en zijn neuken komen precies in het juiste ritme, elke stoot is een perfecte neerslag van de golf die hij opbouwt via mijn clitje. Dan hoor ik zijn kreunen luider worden, op weg naar een hoogtepunt.

‘Je waagt het niet, je waagt het niet, nog niet stoppen…’

Hij laat zich heel even uit me glijden, herpakt zich, en komt dan weer in me. Zijn tempo is nu traag, elke beweging is precies goed, hij komt heel diep in me en heeft weer aandacht voor andere dingen: hij vouwt zijn linkerhand over mijn borst, masseert mijn tepels, trekt mijn bovenlichaam omhoog en tegen zich aan, hij bijt me in mijn schouders, in mijn nek, speels, maar vastberaden, en elke bijt ontneemt me de adem. Zijn pik zit nog in me, hij streelt mijn clitoris en voordat ik het doorheb, begint de ruimte te tollen, spant mijn lichaam zich aan, verslapt, spant aan, ik verdwijn in de ruimte, in het schuurtje, in Felix, en ga op in een heerlijke bliss, en met nog één stoot in me, heeft hij me precies waar ik wilde komen: schokkend van het orgasme hang ik zijn armen. Hij houdt me stevig vast, tot ik weer op mijn benen kan staan. Ik draai me om, zie zijn natte, stijve pik en voel de opwinding in mijn lijf alweer opvlammen, pas daarna kijk ik hem aan: zijn blik is geconcentreerd, maar om zijn lippen speelt een klein lachje.

‘Was dat een beetje wat je in gedachten had?’ zegt Felix half grappend, half serieus.

‘Mmmmm zeker, maar je bent nog niet klaar hè…. we zijn pas op de helft van wat ik in gedachten had…’

‘Oeee en hoe ziet die tweede helft eruit?’

‘Heb je ook behoefte aan wat frisse lucht? Een zacht windje op je blote huid…op mijn blote huid.’

Weten hoe dit verhaal afloopt? Ga dan naar Rouze.me en lees of luister het af.

Gesponsord verhaal

Laat een reactie achter

Dit vind je leuk

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy