De macht van de jacht – Anti-Climax #12

door Marjolein

Heb je je ooit afgevraagd wat op de bank bij de seksuoloog wordt besproken? In Anti-Climax vertelt seksuologe Marjolein elke aflevering over een cliënt en zijn of haar worstelingen met seksualiteit en relaties.

Macht

Ik vind haar een aantrekkelijke vrouw. Zelfverzekerd, sportief, grote glimlach, knap gezicht, charmant. Begin dertig, blond haar, verzorgd en een baan in de marketing. Iemand die wordt nagekeken door mensen als ze de kamer binnenloopt. Dat weet ze zelf ook en die macht zet ze met regelmaat in. Vooral bij mannen. Vooral bij onbereikbare, bezette mannen. Zelf is zij net zo bezet. Ze vindt dat een ding worden. Uiteraard komt zij alleen naar de gesprekken. Haar partner weet van niks.

“Hoe werkt dat dan precies bij jou? Maakt het nog uit hoe deze persoon eruitziet?”, vraag ik haar. Ze heeft me een aantal gesprekken geleden vertelt dat ze wil stoppen met vreemdgaan. Ze voelt zich schuldig tegenover haar partner. Maar ze is opnieuw in de fout gegaan, zegt ze zelf.

“Nee, het maakt echt niet uit hoe deze man eruitziet. Het moet een man zijn. En het moet onmogelijk voelen. Dan ga ik op jacht en haal ik hem binnen. Deze was op ons kantoor. Ik hoorde hem vertellen over een nieuw huis die zij gingen kopen. Blij dat ze er een gevonden hebben. Ik voelde direct: die is van mij. En dat lukte me dan ook. Ik toonde interesse in het huis en zijn relatie. Daarna vertelde ik over strubbelingen in de mijne. En daarna komt er een uitnodiging voor nog een drankje.” Ze kijkt triomfantelijk.

“Ieder mens heeft een standaard. Beneden je relatie klinkt het sowieso. Maar ga je dan ook beneden je standaard van mannen?”

“Ik heb een hele knappe vent, hoor. Ik ga ook zeker beneden mijn standaard. Al is hij oerlelijk. Het gaat mij niet daar om, maar het gaat om iets anders,” zegt ze terwijl ze naar de grond kijkt. Het lijkt alsof ze nu wat meer vanuit schaamte spreekt.

“Om wat gaat het dan?”

“Om macht. Dat ik het voor elkaar krijg om die man op het slecht pad te krijgen. Om macht en om mij begeert te voelen. Spanning die het spel meebrengt. Bewijs dat ik nog steeds aantrekkelijk ben. Soms plezier,” legt ze me uit.

“Klinkt eigenlijk als een heel aantrekkelijk iets als ik eerlijk ben.” Ik ben benieuwd hoe ze reageert.

Medelijden

“Nou, dat is het niet altijd. Soms moet ik deze mannen ook weer afwijzen, omdat zij meer willen en ben ik bang dat mijn partner het ontdekt. Als hij het ooit ontdekt dan weet ik niet of ik dat aan kan. Je weet ook niet altijd of de seks het waard is. Plus de leegte en het schuldgevoel dat ik daarna voel. Alsof de macht opeens terugslaat naar onmacht,” ze kijkt zorgelijk.

Ik lach. “Nee, als je het zo uitlegt klinkt het weer als verschrikkelijk. Ik krijg bijna medelijden met je. Bijna. Want dat schuldgevoel is terecht, vind je niet? Neem dan je verantwoordelijkheid en sta voor je daden en de eventuele gevolgen en consequenties.”

Ze kijkt beduusd. “Ja, voor die leegte ben ik ook zelf verantwoordelijk. Voor alles natuurlijk. Maar hoe kan ik dat signaal van hij is van mij negeren?’

“Ik weet niet of je pers e het signaal moet negeren. Het gaat er om kies je er voor om daadwerkelijk gedrag uit te voeren en actie er op te ondernemen. En ook wellicht tot waar onderneem je actie. Bepaal wat je grens is. Lachen, flirten, zoenen? Wellicht speelt je vriend daar ook een rol in, wat is zijn grens?”

“Ik wil dat ik niet eens meer iemand aantrekkelijk vind,” zegt ze.

“Dat lijkt mij niet heel erg realistisch, we hebben allemaal instincten. Triggers zijn niet altijd bewust. En verboden worden altijd nog aantrekkelijker. Je zal een realistischer grens trekken. Misschien kun je die later aanpassen,” zeg ik haar.

Ze denkt even na. “Dan ga ik tot aan afspreken voor de komende tijd. Berichten en flirten mag wel als ik iemand tegen kom. Bewust afspreken niet meer. Dat voelt wel als haalbaar. Hopelijk voel ik mij dan ook minder schuldig.”

Het lukt haar om zich aan deze grens te houden. Ze gaat nog een aantal keer tot aan deze grens en voelt zich ook minder schuldig. Er is immers minder fout gedrag in haar ogen. We proberen de grens nog wat meer naar voren te trekken. Berichten ook niet meer.

Ze komt lachend binnen. Voor mij voelt het alsof ze trots is. “Gelukt?” vraag ik haar. Ik voel mij redelijk naïef als ik het antwoord hoor.

“Nee, natuurlijk niet. Sterker nog: ik ben weer over alle grenzen gegaan. Maar, ik voelde mij niet schuldig meer. Ik merkte dat ik het leven saai begon te vinden, ook mijn relatie. We kregen meer irritaties. Het vreemdgaan leverde me ook iets op ik deed beter mijn best thuis, voelde dat ik meer naar hem verlangde en niet kwijt wilde. En nu neem ik mijn verantwoordelijkheid dat ik dit kies. Zoals je zei.”

Ik kijk wat moeilijk. Dit was natuurlijk niet het idee waarmee wij van start waren gegaan. Maar goed soms moet ik accepteren dat wat ik vind, ook voor de ander zo moet zijn. Voel ik mij nu schuldig dat ik het haar nog makkelijker heb gemaakt?

Ze ziet mijn bedenkelijk gezicht. Ze lacht. “Ja, ik had dit ook niet bedacht, maar zo voelt alles in balans. En als het wel uitkomt dan zal ik dealen met de consequenties.”

Wo-man up, toughen up, zou ik zeggen,” zeg ik voor haar, maar ik weet ook voor mijzelf.

Meer Anti-Climax:

Verlangen maakt blind – Anti-Climax #7

Als seks altijd pijn doet – Anti-Climax #1

Snelle jongen – Anti-Climax #11

Laat een reactie achter

Dit vind je leuk

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy