Lust en liefde scheiden – Anti-Climax #17

door Marjolein

Welke slaapkamergeheimen en -issues worden er op bij de bank van een seksuologe opgebiecht? Seksuologe Marjolein Abma geeft je een kijkje in haar ‘keuken’ in haar rubriek Anti-Climax.

Het wordt niet meer normaal

"Ik wil gewoon dat het weer normaal voelt. Ik heb nog steeds weinig zin in seks en ik kan het idee van vreemdgaan niet uit mijn hoofd krijgen." Hij zucht diep en heeft een verdrietige blik in zijn ogen. Je ziet in zijn ogen de pijn uit zijn hart. Een man van midden 40, heeft twee kinderen van 11 en 9 jaar. En zijn vrouw is 9 maanden geleden overleden.  Hij probeert seks te hebben met een vrouw die hij al kende, alleen de zin in seks is en een goed gevoel hierbij zijn ver te zoeken.

"Wat is jouw normaal?", vraag ik hem. Veel cliënten die een partner hebben verloren of in de rouw zijn hebben het over 'als alles maar weer normaal wordt'. Nog niet beseffende dat dat normaal wat eerst was er niet meer gaat zijn. Hij zucht.

"Ik snap wel wat je met die vraag wil zeggen. Dat ‘normaal’ is er niet meer en komt niet terug. Ik bedoel meer wanneer ga ik me weer normaal voelen dat ik weer zin in dingen heb", zegt hij met een bedrukt gezicht. Hij verwacht een antwoord van mij. "Helaas is er bij rouw geen vaste tijd voor wanneer het weer normaal wordt. Voor iedereen is dat anders en dat hangt af van het verlies." Ik zie hen teleurstellend kijken. "Teleurstellend antwoord?", vraag ik hem. "Nee hoor, realistisch."

"Maar nog een keer samenvattend. Jij wil dus dat ik je help om weer zin te krijgen in seks om zo een erectie te krijgen, zodat je kan neuken, bij deze dame met wie je nu contact hebt, bij wie je geen zin hebt? Ik moet je leren om een soort van te prostitueren? Je weet wel dat je haar op andere manieren kan bevredigen?"

Tussen de oren

Hij lacht een beetje: "Ja ja dat gebruik ik als escape wanneer ik niets bij mijzelf voel. Ik bevredig haar genoeg. Het klinkt wel plat zoals je dat zegt, maar ja ik voel me niet heel mannelijk hoe het nu gaat. Ik verwacht van mijzelf dat seks toch geen probleem zou zijn na deze 9 maanden. Mijn vrouw en ik waren 12 jaar samen. Toen ze nog niet ziek was dacht ik ook aan andere vrouwen om opgewonden te worden en nu gebeurt er niets. En ik weet zeker dat het tussen mijn oren zit!"

"Kun je me dan vertellen wat er precies gebeurt in je hoofd? Raak je helemaal niet opgewonden? Ook niet als je alleen bent of alleen gebeurd als je in de buurt van deze dame bent?" Ik stel veel vragen tegelijk omdat ik hem wil prikkelen om goed over het filmpje in zijn hoofd na te gaan denken.

"Euh, nou als ik bij haar in de buurt ben en we proberen dan wat dan is het helemaal erg. Eerst lijk ik wel wat zin te hebben. Het lijkt dan wel of mijn vrouw steeds meer in mijn hoofd verschijnt. Ik voel dan geen enkele opwinding meer, maar vooral een enorm schuldgevoel," zegt hij met een net zo schuldige blik.

"Oké,” zeg ik. “Je gevoel zegt je dat je iets fout doet op dat moment. Is dat zo?"

"Nee, rationeel gezien is dat natuurlijk niet zo. Maar mijn hart zegt iets anders die is daar nog niet aan toe om meer te voelen."

"Kijk ik vind dat helemaal niet gek klinken als seks met de liefde verbonden was voor je vrouw, zeg ik hem. Dan vind ik het logisch dat je zin direct plaats maakt voor schuld wanneer die link zo sterk is. Hoe is dat bij masturberen?"

Hij blijft wat stil en begint te schuiven op zijn stoel. Begint wat te blozen. "Bij masturbatie denk ik aan mijn vrouw en de seks die we vroegen hadden. Dan lukt het wel. Na het klaarkomen voel ik mij heel emotioneel en mis ik haar nog meer," zegt hij beschaamd.

"Alsof ze op dat moment weer heel even levend voor je is geweest?", vraag ik hem. Je hoort niets geks in mijn stem en ik trek geen gezicht alsof ik iets vreemds hoor, sterker nog ik vind het normaal. Hij reageert opgelucht op deze vraag.

"Ja, dan zijn we heel even weer samen."

Lust en liefde scheiden

"Oké, dan hoor ik twee opties. Optie één is tijdens het contact met deze vrouw je ogen sluiten en denken aan de seks met je eigen vrouw. Zodat je trouw blijft in je fantasie en de link tussen seks en liefde enigszins blijft, maar dan wel met je overleden vrouw. Mocht je er schuld bij voelen dan kun je jezelf vrijspreken dat je trouw in je hoofd bent gebleven. Optie twee liefde en seks proberen meer te gaan scheiden zodat je seks kunt gaan hebben zonder liefde. Wel met opwinding, maar dan misschien vooral meer lust. En wanneer je gevoel er klaar voor is, zal het vast ook weer liefde en seks kunnen toelaten en met elkaar verbinden." Ik kijk hoe hij reageert op beide voorstellen.

"Nou, ik vind optie één niet heel eerlijk tegenover mijn overleden vrouw en deze vrouw. Dus ik ga voor optie twee. Wat moet ik daar voor doen?" zegt hij overtuigend.

Ik lach. "Tja, misschien weer wat terug naar het verleden. Hoe deed je seksuele gevoelens ontwikkelingen in de puberteit of als twintiger toen je nog samen was?," vraag ik hem. "Filmpjes en plaatjes hielpen me de tijd verdrijven," lacht hij. "Nou, bijvoorbeeld dat. Maar focus wel volledig op wat je ziet en probeer dan niet op je beelden in je eigen hoofd te richten. Op andere momenten kun je die beelden wel gebruiken om weer de verbinding tussen de liefde en seks te voelen. Maar op die andere momenten is het slechts pornoseks," leg ik hem uit.

"En wat als ik daar mij schuldig voel?, vraagt hij."

"Dan spreek je jezelf vrij van schuld dat het om lust ging en niets te maken heeft met liefde."

Hij knikt en geeft aan het te begrijpen. In de weken erna hebben we het over zijn schuld gevoel, maar ook over de emotionele emoties die hij erbij heeft. Het lukt hem om te masturberen zonder schuldgevoel door te focussen op de lust en porno. Het contact met de vrouw loopt nog moeizaam.

Pornoseks

"Oké, het lukt tot aan de erectie en penetratie. Nee, ik zal eerlijk zijn. Het is een keer geheel gelukt mét klaarkomen." Hij kijkt mij strak aan. Ik kijk verbaasd.

"Ik heb gedaan wat jij zei, ik deed m'n ogen dicht en dacht aan mijn vrouw."

"O, ja die optie was er ook nog," zeg ik nog steeds verrast. "En? Hoe was dat?"

"Ja, het klaarkomen was echt heerlijk en een ontlading. Maar toen ik mijn ogen open deed was het vreselijk."

"Nou, weet je”, zegt ik hem geruststellend, op deze manier kun je ook aan optie twee werken. Je hebt je zelf blootgesteld aan je grootste angst. Hoe ging het daarna?"

Hij kucht. "Het ging daarna wel beter en ik kreeg meer vertrouwen in mijzelf en ook meer zin. Het voelt alleen tegenover deze vrouw wel rot."

"Heb je dit ook met haar besproken?", vraag ik hem. "Nee, dat voelt lullig. Afgewezen worden vanwege een overleden persoon."

"Wellicht is toch het beste om het te bespreken en open te zijn, maakt het makkelijker voor jezelf." Hij knikt.

Ik zie hem nog voor een laatste keer. Inmiddels is het meer dan een jaar geleden dat zijn vrouw is overleden. "Dat punt van een jaar was ook wel een ding. Alsof je alles weer opnieuw meemaakt”, zegt hij. "Maar ik voel mij wel steeds meer normaal. Krijg weer zin in dingen. En seks lukt ook. Ik ben open geweest tegen deze vrouw. Ook gezegd dat de lust en liefde nooit samen gaan komen."

"O, en hoe reageerde zij?".

Hij lacht. "Beter dan dat ik mij had voorgesteld, ze vond het wel jammer, maar voelde ook niet zoveel voor een concurrentiestrijd met een overledene."

"Dus ook geen seks meer?, vraag ik maar uiteindelijk omdat die lach wel iets zou betekenen.

"Jawel, ik heb goed naar je geluisterd. We hebben afgesproken om ons vooral op pornoseks te richten."

Beeld: Pexels

Laat een reactie achter

Dit vind je leuk

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy