Sexy verhaal: Genieten van de pijn

door Myrthe
4 reacties

"Ik voel me zo’n slet", fluisterde ik, toen we naakt en nagloeiend van de inspanning in elkaars armen lagen. De afgelopen vier uur hadden we gezoend en gelikt, geproefd en gebeten, gevingerd hier en gevingerd daar (ja, dáár), gevrijd en geneukt. En nog voelde ik me niet voldaan, ging mijn lichaam aan het kronkelen van zodra ik weer dacht aan wat hij net allemaal met me had gedaan. En ik met hem. En wij met elkaar. Ik wilde nog, en meer, nog meer. Zo’n slet, dus.

Hij streelde zacht met zijn hand over mijn rug en drukte een kus op mijn voorhoofd, precies op die plek waar een frons zich aftekent telkens als ik me zorgen maak. Zoals op dat moment. Zorgen om wat hij over me dacht na alles wat we samen deden, bang dat dat misschien wel hetzelfde was als wat ik over mezelf dacht.

"Je bent geen slet", hoorde ik hem met zachte stem zeggen en ik zuchtte geluidloos. "Je bent heerlijk."

'Heerlijk', dat was zijn woord. Zo beschreef hij me wel vaker. Ik lachte er soms om, beloofde hem voor zijn verjaardag een synoniemenwoordenboek cadeau te doen zodat hij ook eens een ander woord kon gebruiken om me te beschrijven.

"Ook mét kleren aan?" Ik had nood aan bevestiging, wilde niet dat onze relatie enkel nog te herleiden viel tot dat wat er de laatste weken als heel erg leuk extraatje bij was gekomen.

"Ja, ook mét kleren aan." Hij trok me wat dichter tegen zich aan en sloeg zijn lange armen om mijn slanke lijf. Ik wist dat hij het meende, voelde het in zijn omhelzing. Deze man, deze fantastische man, die nooit echt helemaal de mijne kon zijn omdat ik er al zo een had en hij ook helemaal de man van iemand anders was, deze man wist zo goed wat ik nodig had. En gaf het me. Allemaal. Helemaal.

Zijn vingers gleden over mijn rug in de richting van mijn kont en meteen ging er tussen mijn benen opnieuw iets aan het smeulen. Ik begreep nog altijd niet hoe het kon dat ik nu al weken rondliep met dat hunkerend verlangen naar hem. Al sinds dat eerste voorzichtige en aftastende gezoen als afscheid, voor de deur van het restaurant waar we samen iets hadden gegeten, was er in mij een begeerte ontstaan die maar niet bevredigd kon worden. Ook niet met een vrijpartij van vier uur, zo bleek.

Ik duwde mijn kont wat harder tegen zijn hand op het moment dat hij mijn billen aaide, dacht weer terug aan wat hij eerder tijdens de avond gedaan had, met die handen en mijn kont. En aan hoe onverklaarbaar het was dat ik het heel erg fijn had gevonden. Zijn hand die met een klap op mijn bil terechtkwam, net hard genoeg om een beetje pijn te doen, net hard genoeg om me naar een volgende klap te laten verlangen.

Hij deed het meesterlijk, wist de spanning zo op te bouwen dat ik continu naar adem hapte. Hij aaide mijn huid, liet zijn hand dan even verdwijnen, waarna hij hem hard liet neerkomen precies op die plek die hij net voordien nog zachtjes had gestreeld. Na een paar klappen was hij even gestopt, vroeg fluisterend in mijn oor of alles oké was. Ja, já, alles was oké. Ik wilde hem dat zeggen, maar slaagde er niet in om de woorden over mijn lippen te krijgen. Ik zat gevangen in het moment, probeerde mezelf terug te vinden. Mijn lichaam moet hem duidelijk gemaakt hebben wat ik wilde, want ik hoorde hem vragen: "Zeker?". Ik kreunde. Ja, zeker.

Hij kraste met zijn vingernagels over mijn rug. Het kippenvel op mijn armen toonde wat dat met me deed. Onbewust stak ik mijn kont wat achteruit. De klap kwam onmiddellijk en harder dan tot dan toe het geval was geweest. Ik onderdrukte een schreeuw, beet op mijn lippen, drukte mijn lichaam tegen het zijne. De huid die hij net had geraakt, tintelde, alsof er tientallen speldjes in prikten. Met iedere klap die volgde, voelde ik hoe mijn huid meer tot leven kwam.

"Het gloeit al een beetje." Ik registreerde wat hij zei, wist dat hij ongetwijfeld gelijk had, maar kon opnieuw niet antwoorden, kon hem niet zeggen dat niet alleen mijn huid gloeide, maar ook dat plekje tussen mijn benen. Misschien daar nog wel veel meer. En dat deed het nu nog altijd.

"Doet het nog pijn?" Zijn vraag deed me beseffen dat hij aan hetzelfde dacht als ik. Shit, van alle momenten van de afgelopen uren koos hij er net dat moment uit om aan te denken, om over te praten.

"Nee", antwoordde ik. "Het doet geen pijn meer." De woorden buitelden over mijn lippen en ik kleurde donkerrood toen ik mezelf hoorde zeggen dat ik eigenlijk nog veel meer van dat wilde. Dat ik vurig had gehoopt dat hij mijn billen opnieuw zo heerlijk zou martelen op het moment dat hij zonet als finale van de avond langs achteren bij me was binnengedrongen. Diep en hard en… dieper en harder. Met stoten, maar zonder slagen.

Ik dook weg onder zijn oksel, geschrokken door mijn eigen verlangens en van het feit dat ik die zonet ook nog uitgesproken had. Hij reageerde niet eens verrast. "Waarom heb je me dat dan niet gevraagd?"

"Dat kan ik niet. Ik kan het niet vragen."

"Moet je gewoon doen."

Ik zuchtte. Hij deed het lijken alsof het eenvoudig was om gewoon te vragen wat ik wilde, terwijl ik met mezelf een wanhopig gevecht aan het voeren was omdat wat ik wilde zo vreselijk fout leek. En omdat ik me er een nog grotere slet door voelde.

Ik haalde diep adem en sloot mijn ogen. Mijn vingers speelden onbewust met de haartjes op zijn borstkas, terwijl ik me afvroeg hoe het kon dat alles met hem zo vanzelfsprekend aanvoelde, alles wat we tot nu toe met elkaar hadden gedeeld in urenlange gesprekken en alles wat we tot nu toe met elkaar hadden gedaan in urenlange vrijpartijen. Misschien had hij gelijk, misschien moest ik hem gewoon vragen wat ik wilde, erop vertrouwend dat ook dat vanzelfsprekend zou zijn.

Ik kroop onder zijn oksel vandaan en bracht mijn lippen tegen zijn oor. Mijn borsten streelden langs zijn bovenlijf.

"Doen we het nog eens opnieuw? Het laatste half uur? Helemaal hetzelfde, maar nu mét klappen."

Hij wurgde me bijna in zijn enthousiaste omhelzing en ik hoorde hoe hij fluisterde tegen mijn haren. "Heerlijk, jij.'

Beeld: Pinterest

Dit vind je ook leuk

4 reacties

Steffie 9 februari 2020 - 21:49

Moeilijk te lezen.. tot de helft gekomen, daarna afgehaakt

Beantwoord
Daan 11 februari 2020 - 10:47

Topverhaal! Klinkt euh… heerlijk. ;)

Beantwoord
Lotte 19 februari 2020 - 10:19

Leuk om te horen :-D

Beantwoord
John 27 februari 2020 - 00:27

Zalig, zowel om te geven als te ontvangen. Snaaks naar meer xxx John

Beantwoord

Laat een reactie achter

Wij gebruiken cookies om het gebruik van LotteLust te optimaliseren. Accepteren Lees meer

Privacy & Cookies Policy